İNCELENEN KARARIN;
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ: Silahlı terör örgütüne üye olma (sanık ... yönünden), Silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme (sanık ... yönünden)
HÜKÜM: İstinaf başvurularının esastan reddi
TEMYİZ EDENLER: Sanıklar müdafii ve sanık ...
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığıyapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan sanık ... ve silahlı terör örgütüne yardım etmek suçundan ise sanık ... hakkında verilen hükümlerin bozulmasına dair verilen Gaziantep Bölge
Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 07.11.2017 tarihli ve 2017/1393 Esas, 2017/1703 sayılı Kararı üzerine yapılan yargılamanın sonunda; Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.04.2018 tarihli ve 2018/20 Esas, 2018/98 sayılı Kararı ile, sanık ...'un silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun (3713 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca takdiren ve teşdiden 9 yıl hapis cezası ile diğer sanık ...'ın ise silahlı terör örgütünün üyesi olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek suçundan 5237 sayılı Kanun'un 314 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ve 220 nci maddesinin yedinci fıkrası yollaması ile aynı Kanun'un 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 nci maddesinin yedinci fıkrası son bendi, 3713 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 63 üncü maddesi uyarınca takdiren 4 yıl 12 ay hapis cezası ile mahkumiyetlerine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 29.11.2019 tarihli ve 2018/4002 Esas, 2019/1452 sayılı Kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafiinin lehe ve sanık ... yönünden kurulan hükme yönelik olarak ise O yer Cumhuriyet savcısının aleyhe yaptıkları, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 10.03.2020 tarihli ve temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması görüşünü içerir Tebliğname ile 23.06.2021 tarih ve 31520 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.07.2021 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22.06.2021 tarihli ve 196 sayılı Kararı ile Yargıtay 16. Ceza Dairesi numarasının, Yargıtay 3. Ceza Dairesi olarak değiştirilmesine müteakip, Daireye tevdi edilmiştir.
4.Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 13.04.2022 tarihli ve 2021/2234 Esas, 2022/2377 Karar sayılı iade kararı ile mahalline gönderilen dosya, belirtilen eksikliklerin mahallinde giderilmesi sonrasında, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.12.2022 tarihli ve 3-2022/155790 sayılı tebliğnamesiz gönderme yazısı ile Daireye gönderilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. İstinaf Mahkemesi kararında sanık ... yönünden inceleme yapılmadığına, hüküm kurulmadığına,
2. Hukuka aykırı yöntem ve delillere istinaden yargılama yapıldığına,
3. Göndericisi belirsiz ve güvenilir olmayan maille yapılan ihbara istinaden verilen iletişimin tespitine dair kararlar ile yapılan hukuka aykırı arama neticesinde elde edilen delillerin hukuka aykırı delil olmaları nedeni ile hükme esas alınamayacağına,
4. Yasal olarak kurulup, terör yahut terör örgütleri ile irtibat veya iltisakları hususunda başkaca bir delil bulunmayan derneklere üye olmanın yahut bunların faaliyet ve kongrelerine katılmanın, insani saikle ve legal siyasi partilerin çağrılarına istinaden yapılan yürüyüşe katılmanın suç olmadığına,
5. Korkması, tehdit edilmesi veya menfaat temininde bulunması nedeni ile ifade verdiği kanısını taşıdıkları diğer sanık R.Ö.'nün çelişkiler içeren etkin pişmanlık beyanlarının hükme esas alınamayacağına,
6. Sanık ...'nin beyanlarının aksine başkaca bir delilin bulunmamasına rağmen delillerin hatalı değerlendirilmesi sureti ile, atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı da gözetilmeden ve eksik araştırma ile üstelik koşulları oluşmasına karşın 5237 sayılı Kanun'un 62 inci maddesi gereğince indirimin uygulanmayıp, aynı Kanun'un 220 nci maddesi yedinci fıkrası uyarınca da asgari hadden indirim uygulanmak sureti ile fazla ceza tayini ile hüküm tesis edildiğine,
7. Kod adının bulunduğuna dair delil bulunmayan sanık ...'nın ise atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak inandırıcı bir delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine mahkumiyetine karar verildiğine,
8. Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,
9. Temyiz dilekçesinde belirtilen Sair Temyiz sebepleri ve sair hususlara ,
İlişkindir.
Sanık ... süreçte gönderdiği dilekçelerinde ise özetle;
1. Suçsuz olduğuna ve adil yargılanmadığına,
2.Dilekçelerinde belirtilen Sair Temyiz sebepleri ve sair hususlara ,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince sanık ...'un eylemlerinin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu; diğer sanık ...'ın eylemlerinin ise terör örgütü üyesi olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanıklar hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Sanık ...’un Seval kod adını kullandığına dair yeterli kanıt yer almamasına rağmen mahkemece kod adı kullandığının kabul edilmesi, diğer delillerin atılı suçun sübutu vasfının tayini ve cezanın bireyselleştirilmesi için yeterli olduğu değerlendirildiğinden sonuca etkili görülmemiştir.
Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararlarında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılan sanıklar hakkında;
Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak eksiksiz yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanıklar müdafiinin ve sanık ...'nın yukarıda ilgili bölümde ileri sürdükleri temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanıklar hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 29.11.2019 tarihli ve 2018/4002 Esas, 2019/1452 sayılı Kararında sanıklar müdafii ve sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.06.2023 tarihinde karar verildi.
... ... ... ... ...