(743 S. K. m. 82, 86)
Dava: Dava dilekçesinde 625.300 lira alacak istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak, nişan hediyelerini bizzat nişanlılar birbirine verebileceği gibi; ana, baba, babaanne, dede, abla, kardeş gibi nişanlının çok yakınları da nişanlanan çocukları için, onun adına, diğer nişanlıya hediye verebilirler. Bunların verdikleri hediye de nişanlının verdiği hediye olarak kabul edilmektedir. Yargıtay'ın kökleşen içtihatları da bu doğrultudadır.
Bunların hediye vermelerinin nedeni nişan olayı oluğu gibi, hediyede nişanlanan çocukları adına verilmiştir. Davacı nişanlı kendi yakınlarının davalı nişanlısına verdiği hediyeleri geri isteyebilir.
Mahkemece bu yön dikkate alınmadan altınlarla ilgili nişan hediyelerinin reddi yerinde görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA), peşin ödedikleri temyiz harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine, 28.12.1987 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
KARŞI OY YAZISI
Medeni Kanunun 96. maddesi "nişanlılardan herbiri diğerine verdiği hediyeyi geri isteyebilir" hükmünü taşımaktadır.
Yakınları dahi olsa üçüncü şahıslar tarafından verilen hediyelerin iadesinde bu madde hükmü nazara alınmaz kanaatinde olduğumdan hediyeyi verenler tarafından ayrıca dava açılmadıkça Medeni Kanunun 86. maddesine dayanılarak iade kararı verilemez. Bu yöne ilişkin kararın onanması niyetindeyim.
Full & Egal Universal Law Academy