(2004 S. K. m. 67) (3533 S. K. m.1, 2, 3)
Dava : Dava dilekçesinde, borçlunun icra dosyasına yaptığı itirazın iptali, % 40dan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesi, takibin devamı istenilmiştir. Mahkemece ihtilafın çözümünün 3533 sayılı Yasa uyarınca hakemde görülmesi gerektiğinden mahkemenin görevsizliğine ve bu sebeple davanın reddine, talep halinde dosyanın görevli ve kıdemli Hukuk Hakimliğine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Davacı Vakıflar Genel Müdürlüğü 22 parsel sayılı Celaliye Vakfına ait taviz bedelinin tahsilini istemiştir.
Yasal ve yargısal düzenleme ve uygulamaya göre, mazbut vakıflara ait taşınmaz mallar Vakıflar Genel Müdürlüğünün mülkiyetinde olmayıp bununla ilgili uyuşmazlıklara sözü edilen genel müdürlük tarafından temsil yoluyla idare edile gelmektedir.
Resmi bir kuruluşla (dava da Hazine) mal varlığı yönünden bir uyuşmazlığa düşen mülhak bütçeli bir kuruluşun (olayda Vakıflar Genel Müdürlüğü) uyuşmazlığın bulunduğu mal kendi öz varlığına dahil bulunmuyorsa ( devlet malı değilse) kuruluşun sadece mülhak bütçeli olması 3533 sayılı Yasanın uygulanması için yeterli bir neden olamaz.
Mahkeme yukarıdaki ilkeler dikkate alınmadan ve uyuşmazlığa konu edilen muamelenin mahiyeti üzerinde yetkili araştırma yapılmaksızın eksik tahkikatla görevsizlik kararı verilmesi usul ve kanuna aykırı görülmüştür.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve şimdilik diğer yönlerin incelenmesine mahal olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.12.1992 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy