(743 S. K. m. 86)
Dava: Dava dilekçesinde, 21.235.000 lira değerindeki nişan hediyelerinin aynen veya bedelen faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş; hüküm, davalı vekili temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Öncelikle, Türk Medeni Kanunun 23.11.1990 tarihinde yürürlüğe giren 3678 sayılı Yasa ile değiştirilen 86. maddesinde, her ne kadar nişan hediyelerinin verenler tarafından dava açılıp geri istenebileceği öngörülmüş ise de, aksine bir hüküm bulunmadığı cihetle bu hediyeler ancak diğer nişanlıdan istenebilecektir.
Olayımızda, diğer nişanlı Nazire olup, babası olan Ökkeş davalı gösterilmiş bulunmakta ve velayeten dava açıldığından da söz edilmemektedir.
Oysaki; böyle bir durumda adı geçen kız nişanlının dava tarihinde reşit olup olmadığının usulünce araştırılıp saptanması ve eğer reşit ise davalı babası aleyhine açılan davanın (husumet yönünden) reddine karar verilmesi gerekir.
Kabul şekline göre de; Türk Medeni Kanunun değişik 86. maddesi hükümleri uyarınca ayrım yapılmaksızın nişan hediyesi olarak verilen altın ziynetlerin de mutad yada mutad dışı olup olmadığının (icabında bu konuda bilirkişi de dinlenerek ve Yargıtay Kararları Dergisi'nin Mayıs 1993 sayısında yayımlanan 14.12.1992 gün ve 992/2853-20629 sayılı kökleşmiş Yargıtay İçtihadı gözetilerek) usulünce saptanması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, bu cihet düşünülmeksizin ve dolayısıyla o yönden eksik inceleme ile altın ziynetlere ilişkin istemin dorudan doğruya kabulü yolunda hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.
Ayrıca; hüküm altına alınan altın ziynetlerin toplam değeri dava dilekçesinde 9.600.000 lira olarak gösterilmesine karşın, temyize konu kararda 11.022.955 lira şeklinde gösterilmesi (istem aşılmasına yol açtığından) usulsüzdür.
Sonuç: Bu itibarla, yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA), peşin ödediği temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 21.03.1995 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy