(506 S. K. m. 79, 130) (1086 S. K. m. 25) (5434 S. K. Ek m. 47)
Dava: Dava dilekçesinde hizmet tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Davacı, dava dilekçesinde ve duruşmadaki beyanlarında, eşi Süleyman'ın ölümünden, önce 7.7.1971 ile 20.7.1976 tarihleri arasında Germencik İlçesi U.. Köyünde fahri imamlık yaptığını, ancak bu hizmetlerinin herhangi bir sosyal güvenlik kurumuna bildirilmediğini, bu hizmet süresinin tespitini istemiştir.
Davalılar, duruşmalara gelmedikleri gibi, yazılı veya sözlü beyanda da bulunmamışlardır.
Mahkeme, ilamda belirtildiği şekilde davanın aynen kabulüne karar vermiş, hüküm davalılardan SSK. avukatı tarafından süresinde temyiz edilmesi üzerine işin gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: SSK. ve Köy Muhtarlığı hasım gösterilmek suretiyle münhasıran Asliye Hukuk Mahkemesinde ikame olunmuş, dilekçede davaya İş Mahkemesi sıfatiyle bakılması gereğine işaret edilmemiştir. Dava dilekçesinde; davacının eşi Süleyman'ın SSK.'da kayıtlı olduğu ve sigorta sicil numarası aldığı yazılı olduğu halde mahkeme hiçbir delile dayanmadan 5434 sayılı Emekli Sandığı Kanununun ek 47. maddesi uyarınca Sulh Hukuk Mahkemesinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı vermiş, SSK. avukatının temyizi üzerine iş bu karar Yüksek Onuncu Hukuk Dairesi tarafından onanmış ve Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından davanın yargılamasına devam edilip sonuçlandırıldığı için Dairemizce dosya bu sebeple incelenmiş, aşağıdaki hüküm tesis olunmuştur.
Dosya kapsamına göre ve yukarıda izah edildiği gibi dava hizmet tespiti davası olup davacının eşinin öncelikle SSK.'ya kayıtlı hizmeti bulunduğu, bu durumda 506 sayılı Kanunun 79/8 ve 130. maddeleri gereğince davanın iş mahkemesinde görülmesi gerektiği halde, hiçbir gerekçeye dayanmadan ve görev yönü tartışılmadan Asliye Hukuk Mahkemesince görevsizlik kararı verilmesi doğru değilse de yukarıda da açıklandığı üzere verilen karar Yargıtay'ca onaylandığından ötürü HUMK. mad.25/3 gereğince davaya Sulh Hukuk Mahkemesince bakılması zorunlu hale gelmiştir. Şu varki bu yanlışlığın tarafların tabi olduğu statüyü etkilememesi gerekir. Bu nedenle maddi olaya uygulanacak yasa kuralları uyuşmazlığın niteliğine uygun ve onunla ilgili bulunmalıdır. Bu maddi ve hukuki olgular karşısında:
1 - tespiti istenilen sürenin hak düşürücü süre içinde olup olmadığının düşünülmemesi,
2 - Dosyadaki İlçe Müftülüğünün 2.7.1996 tarihli cevabi yazısında Süleyman'ın 24.12.1975 tarihinde buyrultu alarak köy camiinde göreve başladığı, ancak bu görevin atama sonucu kadrolu imam veya ücreti köy muhtarlığınca karşılanan fahri imam sıfatiyle olup olmadığı hususunun yeterince araştırılmaması,
3 - Süleyman'ın 24.12.1975 tarihinde resmi buyrultu yazısı ile köy camiinde imamlık yapmaya başladığı ve daha önceki tarihlerde aynı görevi ifa ettiğine dair yeterli olmayan tanık anlatımından başka yazılı ve inandırıcı delil mevcut olmadığı halde süre başlangıcının 24.12.1975 tarihi yerine 7.7.1972 tarihinden itibaren kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı görülmüş ve kararın bozulmasını gerektirmiştir.
Bu itibarla; yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 9.12.1997 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy