(1086 S. K. m. 8) (818 S. K. m. 249)
Dava: Dava dilekçesinde davacı kiracı, 9.12.1998 gününden geçerli aylık kiranın 95.287.500 lira olmayıp 57.750.000 lira olduğunun tespitini istemiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile aylık kira parasının 85.758.750 lira olarak tespiti cihetine gidilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
Karar: Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davada, kaloriferli olarak kiralanan taşınmazın kiralayan tarafından kullanılmaya elverişli tutulmadığı nedeniyle, 9.12.1998 günü başlayan döneme ilişkin kira parasının 95.287.500 liradan 57.750.000 liraya indirilmesi istenilmiştir. Davanın yasal dayanağı 6570 sayılı kanun hükümleri ile kira bedelinin tespiti ile ilgili içtihadı birleştirme kararları olmayıp Borçlar Kanununun 249. ve onu izleyen maddeleridir.
HUMK.nun 8. maddesinde Sulh Hukuk Mahkemesinde bakılacak davalar arasında bu davalar sayılmamıştır. Bu gibi davalarda yıllık kira parası mahkemenin görevinin belli edilmesinde esas alınır. Yıllık kira parası miktarı ise dava tarihi itibari ile 200.000.000 liranın üstündedir.
Mahkemece, davanın değeri dikkate alınarak Asliye Hukuk Mahkemesinde bakılmak üzere görev yönünden dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, esasıyla ilgili hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün H. U. M. K. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 8.5.2000 gününde oy birliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy