(743 S. K. m. 908)
Dava: Dava dilekçesinde 24.000.000.000 lira ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Dava dilekçesinde özetle, tarafların 1984 yılında vefat eden ortak murisleri Ahmet G.'ın 1/3 oranında sahip olduğu çiftlik içerisinde çeşitli meyve bahçesi ve tarım alanı bulunduğunu, ayrıca hayvancılık tesisi olup, hayvancılık faaliyetinin yürütüldüğünü, Bursa 5.Asliye Hukuk Mahkemesinin 1998/1119-1170 sayılı kararı ile tespit edilen hususların tarafların ortak malı olduğunun anlaşılmasına göre 1999 tarihinden geriye doğru 5 yıllık ecrimisil istemek hakkının doğduğu iddia edilerek, toplam 24.000.000.000 lira alacağın 9.6.1998 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte fazlaya ilişkin hak saklı tutularak tahsiline karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.
Mahkemece, bilirkişi raporu esas alınarak davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, terekeye dahil olduğu belirlenen hayvanlar bakımından hükmedilen tazminat miktarının belirlenmesinde mahkemece hükme dayanak yapılan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli görülmemiştir. Zira, bilirkişi heyeti sadece üniversite öğretim üyelerinden oluşturulmuş, hazırlanan raporda, 1994 yılı sonunda terekeye dahil olduğu saptanan hayvanların beş yıllık süreçte ulaşabileceği sayı teorik bilgilerden yararlanarak hesaplanmış ve beş yılın sonunda ulaşılan hayvan sayısı ve verimi ile 1999 yılı değerleri çarpılarak tazminat miktarı hesaplanmıştır. Bu şekildeki (teorik bilgilerden hareketle) hesap yöntemi tamamen varsayıma dayandığı gibi, beş yılın sonunda ulaşılan hayvan sayısı ve verimi ile 1999 yılı değerlerine göre yapılan tazminat hesabı da doğru görülmemiştir.
Mahkemece yapılacak iş; yeniden (biri üniversite öğretim üyesi, biri veteriner hekim, biri de hayvancılıkla uğraşan yöre halkından olmak üzere) bilirkişi heyeti oluşturularak, Terekeye dahil olan hayvanların tespit olunduğu 23.11.1994 tarihinden itibaren birer yıllık dönemlerde her yıl sonu itibariyle oluşacak hayvan sayısı ve verimi somut verilere ve yöredeki hayvancılık yaşam öngörülerine dayalı olarak saptanarak, o tarihteki (yıl sonundaki) rayiç değerlere göre hesabının yapılıp, dava tarihine 24.6.1999 kadar yıllara göre bulunan miktarın toplanarak, bulunacak rakama tazminat olarak hükmetmekten ibarettir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.04.2002 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy