(818 S. K. m. 41, 44, 47) (765 S. K. m. 51)
Dava: Dava dilekçesinde 150.000.000 lira manevi ve 46.750.000 lira maddi tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak, Sulh Ceza Mahkemesi ilamında Yargıtay 10. Ceza Dairesi bozma ilamı doğrultusunda ızrar suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde "şahsi davacının sevk ve idaresindeki araç ile sanığa ait park halindeki araca çarpması sonucu olayın meydana geldiği anlaşıldığına göre, bu durum sanık lehine yasal indirici neden kabul edilerek cezasından TCK. 51/1 maddesi gereğince ¼ oranında indirim yapılması" cihetine gidilmiş olmasına göre; tazminattan BK.'nun 44. maddesi gereğince indirim yapılmaması doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.5.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy