(4721 S. K. m. 175, 176) (YHGK 07.10.1998 T. 1998/2-656 E. 1998/688 K.)
Dava: Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
Karar: Davada, şiddetli geçimsizlik nedeniyle verilen boşanma kararı ile birlikte davalı kadın yararına hükmedilen aylık 45.000.000 lira yoksulluk nafakasının, davalının Milli Eğitim Bakanlığına bağlı usta öğretici olarak sigortalı işçi statüsünde çalışmaya başlaması ve geçinmeye yetecek derecede gelire sahip olması nedeniyle kaldırılması istenilmiştir.
Mahkemece, yoksulluk durumunun ortadan kalktığı anlaşılmakla M.K.'nun 176.maddesine göre yoksulluk nafakasının kaldırılması cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Medeni Kanunun 175.maddesinde: Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek eş, kusuru daha ağır olmamak şartıyla geçimi için diğer eşten mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir hükmü getirilmiştir.
Yoksulluğun hukuksal kavramı anılan maddede tanımlanmamış ise de; Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 07.10.1998 tarih ve 2-656/688 sayılı kararında da kabul edildiği gibi yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanları yoksul kabul etmek gerekir.
Somut olayda; davalının, Milli Eğitim Bakanlığına bağlı İlköğretim okulunda sigortalı ücretli öğretmen olarak görev yapmakta olduğu, işinin sürekli olmadığı anlaşılmaktadır. Bunun yanında, ücreti ve geliri araştırılmadığı gibi, geçici çalışan davalının aldığı maaşın ona insanca yaşayıp geçinme olanağı sağlayıp sağlamayacağı, yurt gerçeklerine göre; onu yoksulluktan kurtarıp kurtarmayacağı hususu üzerinde de durulmamıştır. Kaldı ki, davalının işi sürekli de değildir. Çalışma olgusunun süreklilik arz etmediği de gözetildiğinde, mahkemece; davalının geliri ve çalışma olgusu yeterince araştırılarak, bu gelirin onu yoksulluktan kurtarıp kurtarmadığı somutlaştırılmadan, eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.09.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy