(4721 S. K. m. 4, 176, 329, 330, 331)
Dava: Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Karar: Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davacı vekili, tarafların 2001 yılında verilen kararla boşandıklarını, boşanma kararında müvekkili kadın için aylık 25.000.000 lira yoksulluk, müşterek çocuk Berke için aylık 30.000.000 lira iştirak nafakasına hükmedildiğini, aradan geçen zaman içerisinde belirlenen miktarın yetersiz hale geldiğini iddia ederek yoksulluk nafakasının 75.000.000 liraya, iştirak nafakasının ise 100.000.000 liraya çıkarılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; yoksulluk nafakasının 50.000.000 liraya, iştirak nafakasının da 55.000.000 liraya çıkarılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.
Yapılan sosyal ve ekonomik durum araştırmasında; davacı kadının çalışmadığı, bir gelirinin olmadığı, küçüğün anaokuluna gittiği, davalının ise; polis memuru olup, aylık 530.000.000 lira maaş aldığı belirtilmiştir.
Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre; takdir edilen nafaka miktarı azdır. Mahkemece, davacı tarafın geçimini sağlayacak ve davalının geliri ile orantılı olacak şekilde, Medeni Kanunun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek daha uygun bir nafakaya hükmedilmelidir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 31.03.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy