(6570 s.K. m. 9) (YİBK 18.11.1964 Gün ve 2/4 Sayılı)
Dava: Dava dilekçesinde kira parasının 01.01.2004 gününden başlayarak aylık 3.933.000.000.- Lira olarak tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile aylık kira parasının 3.570.628.910.- Lira olarak tespiti cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Davacı İstanbul Vakıflar Bölge Müdürlüğü, 01.01.2004 tarihinden başlayan dönem kira parasının aylık 3.933.000.000.-TL olarak tespitini istemiştir.
Mahkemece, davalı tarafından halen 1998 yılı kira parası olan 800.000.000.-TL ödendiği belirtilerek, takip eden yıllar için yasal artış ve endeks uygulamasına göre belirlenen 3.570.628.91O.-TL kira parasına hükmedilmiştir.
Dava konusu mecurun kira parasının tespitine ilişkin mahkemece verilmiş bir karar olmadığı ve halen 1998 yılı kira parasının ödendiği konusunda ihtilaf yoktur.
Bu durumda, taraflar arasındaki kiracılık ilişkisi başlayalı 3 yıldan fazla zaman geçtiği anlaşılmakla, kural olarak yeni dönem kira parasının 18.11.1964 gün ve 2/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince hakim tarafından hak ve nesafet kurallarına göre saptanması gerekir.
Bunun için, dava konusu yerin yeniden kiralanması halinde getirebileceği kira parası bilirkişiler tarafından belirlenmelidir. Böyle bir belirleme yapılırken, benzer yerlerin kira sözleşmeler incelenmeli dava konusu yer ile ayrı ayrı karşılaştırılmalı, kira parasına etki eden hususlar üzerinde de ayrıca durulmalıdır.
Dava konusu yerin yukarıda açıklandığı üzere serbest koşullarda getirebileceği kira parası usulünce saptandıktan sonra, bu kira parası dikkate alınmak suretiyle hak ve nesafet kurallarına göre hakimce bir kira parası tespit edilmelidir.
Kabule göre de, endekse göre uygulama yapılırken 01.01.2004 için % 23.6 yerine, düşük oran uygulanması doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.09.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy