(6570 S. K. Geç. m. 5) (4792 S. K. m. 19)
Dava dilekçesinde kira parasının 1.1.2003 gününden başlayarak aylık, 3.489.000.000 lira olarak tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kira parasının 19.932.500.000 liranın tesbiti cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
Davada, 1.1.2003 tarihinden başlayan döneme ilişkin kira parasının tesbiti istenilmiştir.
Mahkemece, önceki dönem kirası yıllık enflasyon oranında (TEFE-%13, 9 alınarak) artırılarak yeni dönem kira parası saptanmıştır.
Oysa, 8.12.1993 tarih ve 21782 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 3917 sayılı yasa madde 7 ile, 6570 sayılı Gayrimenkul Kiraları Hakkında Kanuna geçici 5. madde eklenmiştir. Bu maddeye göre; Sosyal Sigortalar Kurumuna ait gayrimenkul kiralarının rayiç ve emsal bedel üzerinden tesbiti ile, yılda bir defa Devlet İstatistik Enstitüsü Tüketici Fiyat Endeksindeki artış oranından az olmamak üzere rayiç ve emsal değere yükseltileceği belirtilmiştir.
Yine, 7.6.1994 tarih ve 21953 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 3995 sayılı Kanunla değişik 4792 Sayılı Kanunun 19. maddesi 2.fıkrasında da; kurumun sahibi olduğu gayrimenkullerin kira bedellerinin her yıl Devlet İstatistik Enstitüsü Tüketici Fiyat Endeksindeki artış oranlarından az olmamak üzere rayiç ve emsal değerle belirleneceği ifade edilmiştir. Buna paralel olarak, 31.10.2000 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren SSK Başkanlığı taşınmazlar Yönetmeliğinin 50. maddesinde de; kurumun sahibi olduğu taşınmazların kira bedellerinin Devlet İstatistik Enstitüsü T.Ü.F.Endeksindeki artış oranından az olmamak üzere rayiç ve emsal değerle belirleneceği düzenlenmiştir.
O halde mahkemece, yukarıdaki yasa hükümleri dikkate alınarak 1.1.2003 tarihinden başlayan yeni dönem kira parasının, bir önceki dönem kira parasının DİE'nün T.Ü.F.Endeksindeki (TÜFE) artış oranından az olmamak üzere rayiç ve emsal değere göre artırılmak suretiyle tesbiti gerekmektedir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.06.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy