(4958 S. K. m. 19)
Dava dilekçesinde kira parasının 1.1.2003 gününden başlayarak aylık 471.000.000 lira olarak tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 450.000.000 TL olarak tesbiti cihetine gidilmiş, hüküm taraf vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekilinin temyiz itirazları yönünden;
Temyize konu reddedilen yıllık kira parası 1.000.000.000 TL'yi geçmemektedir.
HUMK.'nun 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Yasa ile değişik 427.maddesi uyarınca bu gibi kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamayacağından, 1.6.1990 gün ve 1989/3 E., 1990/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine,
Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;
Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu mecurun yeniden kiraya verilmesi halinde getirebileceği kira parasının belirtilmesinden sonra hak ve nesafete göre kira parasının tesbiti yönünde takdir yetkisinin mahkemeye ait olduğu düşünülmeden bilirkişilerin görevli olmamasına rağmen hak ve nesafete göre ne kadar kira getirebileceği yönünde görüşlerini bildirmeleri doğru değilse de; mahkemece hükmedilen kira parasının tesbitinde bir isabetsizlik görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Sonuç: Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delilerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 18.30 YTL fazla alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 22.03.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy