(5434 S. K. Ek. m. 47)
Dava: Dava dilekçesinde imamlık hizmetinin tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Davacı, 1.6.1979-2.6.1981 tarihleri arasında Deresoplan Köyü Taşlık mahallesinde, 1.7.1981-15.1.1983 tarihleri arasında ise aynı köyün Gözyeri mahallesinde imam olarak çalıştığı sürelerin tespitini istemiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak, 5434 sayılı Emekli sandığı Kanununun 3157 sayılı Kanunla değiştirilen ve 2865 sayılı Kanunla eklenen Ek (47/c) maddesi hükmüne göre: Köy, kasaba ve mahalle camilerinde vakıf veya köy bütçesinden ücret alarak imam-hatiplik yapanlar; (halen devlet memuru olanlar, maddede belirtilen belge ile tevsik edemedikleri İmamlıkta geçen hizmet sürelerinin tespitini) Diyanet İşleri Başkanlığını temsilen ilgili müftülüğü hasım göstererek yetkili Sulh Hukuk Mahkemesinde dava açabilirler.
Mahkemece, anılan yasa uyarınca ilgili müftülük yanında hasım gösterilen Emekli Sandığı Genel müdürlüğü bakımından davanın husumet yönünden reddi gerekirken tüm davalılar yönünden davanın esastan kabulü usul ve yasaya uygun bulunmamıştır.
Ayrıca, Emekli Sandığı Genel Müdürlüğü her türlü vergi ve harçtan muaf olduğu halde bakiye harcın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi de doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.03.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy