(4721 S. K. m. 175, 176) (HGK. 01.05.2002 T. 2002/2-397 E. 2002/339 K.)
Dava: Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı ile davalının 1.7.2003 tarihinde boşandıklarını, boşanma kararı ile davalı (kadın) lehine 100.000.000 TL (kararın kesinleştiği tarihten itibaren) yoksulluk nafakasına hükmedildiğini, bilahare nafakanın 120.000.000.000 TL.'ya yükseltildiğini, ancak davalının 20.7.2004 tarihinde işe girmesi nedeni ile davalıya ödenen aylık 120.000.000 TL yoksulluk nafakasının kaldırılmasını talep etmiştir.
Mahkemece; davanın kabulü ile davalının işe girmesi suretiyle bir geliri bulunduğundan ve yoksulluk nafakasının şartlarının ortadan kalktığından bahisle davalıya ödenen yoksulluk nafakasının kaldırılmasına karar verilmiştir.
TMK.'nun 175.maddesinde Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer tarafın mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. 176/4.maddesinde de tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılması veya azaltılmasına karar verilebilir denilmektedir.
Yukarda sözü edilen yasal düzenlemeye göre, iradın artırılması veya azaltılması için ya tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin bunu zorunlu kılması gerekmektedir.
Dosya kapsamından davalı kadının aylık 350.000.000 TL asgari ücretle mutfak görevlisi olarak çalıştığı ve kira ödediği, davacının ise 735.000.000 TL maaş aldığı ve kira ödemediği anlaşılmaktadır.
Hukuk Genel Kurulunun yerleşik kararlarında, asgari ücretle çalışılmakta bulunulmasının insanca yaşayıp geçinme olanağı sağlamayacağı özellikle belirtilmiştir. (H.G.K. nun 1.5.2002 gün, 2-397 E, 339 K, sayılı ilamı da aynı mahiyettedir).
Hakim, nafaka takdirinde nafaka alacaklısı kadının ihtiyaçları ile nafaka yükümlüsü davacının gelir durumu arasında bir oranlama yaparak, önceki nafaka takdirinde taraflar arasında sağlanan dengeyi koruyacak bir karar vermelidir.
Davada, davalının işe girmesi gerekçe gösterilerek nafakanın kaldırılması istenilmiştir. Oysa davalı kadının mali durumunda değişme olması ancak yoksulluk nafakasının bir miktar indirilmesine neden olabilir.
Bu durumda davalının özel bir şirkette asgari ücretle çalışması onun geçimini sağlamaya yetmeyeceğine göre gerekirse yoksulluk nafakasında uygun bir miktar indirim yapılabileceği düşünülmeden, mahkemece yoksulluk nafakasının tamamen kaldırılmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.06.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy