(4721 S. K. m. 176)
Dava ve Karar: Taraflar arasında görülen nafakanın kaldırılması davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı (k.dvlı.) vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
Davacı vekili; tarafların Denizli 1. Aile Mahkemesinin 13.07.2006 tarih, 2006/80 E.-2006/548 K. Sayılı ilamı ile boşandıklarını, davalı için 100,00 YTL yoksulluk ve müşterek çocuk için 50,00 YTL iştirak nafakasına hükmedildiğini, müvekkili işsiz olduğundan, kendi ihtiyaçlarını dahi karşılayamadığını, bugün gelinen ekonomik ve sosyal durumu nedeniyle nafakaların kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; davacının sürekli iş değiştirdiğini, hiçbir geliri olmayan kocanın asgari ücretle gelir elde ettiğinin kabulünün gerektiğini belirterek davanın reddini, karşı davada ise, bu nafakaların günümüz koşullarında yetersiz kaldığını, müvekkilinin ve çocuğun ihtiyaçlarının günün ekonomik koşullarına göre arttığını belirterek müvekkili için 100,00 YTL olan nafakanın 200,00 YTL ye, müşterek çocuk için 50,00 YTL olan nafakanın da 150,00 YTL ye yükseltilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece; SSK kayıtlarından davalı S.'ın çalışmakta olduğu, davacının ise günübirlik işlerde çalıştığı anlaşılmış ise de, asgari ücret düzeyinde bir işte çalışmanın yoksulluğu kaldırmayacağı kanaati ile davanın reddi ile, karşı davanın kısmen kabulüne ve yoksulluk nafakasının 50,00 YTL ye indirilmesine, iştirak nafakasının 150,00 YTL ye yükseltilmesine karar verilmiştir.
Hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.
TMKnu 176/4.maddesinde; tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılması veya azaltılmasına karar verilebilir denilmektedir.
Yukarıda sözü edilen yasal düzenlemeye göre, iradın artırılması veya azaltılması için ya tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin bunu zorunlu kılması gerekmektedir.
Dosya kapsamından; davalının boşanma sırasında çalışmadığı tespit edilerek yoksulluk nafakasına hükmedilmiş ise de, boşanma tarihinden önce kısmen, sonrasında ise 9/2005 tarihinden beri ise sürekli sigortalı olarak çalıştığı, dava tarihi itibarıyla aylık 585.00 YTL ücret aldığı, ailesi ile kaldığı, bakmakla yükümlü olduğu müşterek çocuk dışında kimse bulunmadığı anlaşılmaktadır. Davacının ise, boşanma sırasında işçi iken, bu dava öncesinde kriz nedeniyle işsiz kaldığı, bir böbreğinin bulunmamasından dolayı ağır işlerde çalışamadığı, günlük iş bulursa 20,00 YTL ücret aldığı, annesiyle yaşadığı, nafaka borcu nedeniyle cezaevine alındığı tespit edilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunun 1.5.2002 gün, 2-397 E, 339 K, sayılı ilamın da asgari ücretle çalışılmakta bulunulmasının insanca yaşayıp geçinme olanağı sağlamayacağı belirtilmiştir.
Ancak, hakim, nafaka takdirinde nafaka alacaklısı kadının ihtiyaçları ile nafaka yükümlüsü davacının gelir durumu arasında bir oranlama yaparak, önceki nafaka takdirinde taraflar arasında sağlanan dengeyi koruyacak bir karar vermelidir.
Davada, davalının gelirinin yetersiz olması gerekçe gösterilerek nafakanın kaldırılması talebi reddedilmiştir. Oysa, davacı sürekli ve sigortalı işini kaybetmiş, sağlığı da ağır işlerde çalışmasına engel olmakla, mevcut nafakaları dahi ödememekten cezaevine alınmıştır. Davalı kadının mali durumunda, yoksulluk nafakasının hükmedildiği duruma göre yoksulluğu ortadan kaldıracak oranda iyileşme olmuştur.
Bu durumda mahkemece yoksulluk nafakasının kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile davanın bu yönden de reddi doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.10.2009 tarihinde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy