(2004 S. K. m. 67)
Dava: Esas dava dilekçesinde itirazın iptali, icra inkar tazminatının faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Birleşen davada 5 aylık kira parası 2.000 TL 'nin faizi ile tahsili istenilmiştir. Mahkemece esas ve birleşen davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içerisinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki tüm kağıtlar okunarak gereği düşünüldü.
Karar: Esas davada, kiracının davalıya ilişkin mecuru tahliyesi sebebiyle ödediği depozito ve yakıt parasının geri tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptali istenilmiş, birleşen davada ise, kiralayan tarafından erken tahliye sebebiyle 2.000 TL kira alacağının tahsili istenilmiş; mahkemece, erken tahliye hususu (5 ay için) kabul edilmiş, depozito verildiği ispat edilemediğinden reddedilerek her iki dava yönünden taleplerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasal gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, tarafların diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
Ancak, mecurun yeniden aynı şartlarda 5 ay içerisinde kiraya verilebileceği yönündeki rapor, dayanaktan yoksun, denetime elverişsiz ve soyut bir belirleme olup hükme esas alınacak nitelikte bulunmamıştır.
Kural olarak, kiracının mecuru erken tahliye ettiği sabit olduğuna göre, mecurun aynı şartlarda yeniden kiraya verilebileceği belirlenen süre için, kira parası yanında bu süreyle sınırlı olarak yakıt (ortak gider) parasından da sorumludur. Henüz kaloriferler çalıştırılmadan mecurun (erken) tahliye edilmiş olması ortak giderlerden sorumlu olmamayı gerektirmez.
Ayrıca, uyuşmazlığa konu yakıt ve depozito alacağı yargılamayı gerektirmekle likit olarak kabul edilemez. Bu sebeple icra inkar tazminatının da reddine karar verilmesi gerekirken kabul edilen yakıt alacağı yönünden tazminata hükmedilmesi de doğru görülmemiştir.
Mahkemece, üç kişilik (mahalli bilirkişi + emlakçı + hukukçu) heyetle mahallinde keşif yapılıp, mecurun aynı şartlarda yeniden kiraya verilebileceği süre denetime açık biçimde tesbit edilmeli ve bu süreye isabet eden yakıt parası hesaplattırılarak rapor alınmalı fazla ödeme yapıldığının tespiti halinde bu miktar için itirazın iptal edilmesine karar verilmeli, aksi takdirde esas dava tümüyle reddedilmelidir. Birleşen davada ise belirlenen ek süre için ve gerçekleşen kira alacağına hükmedilmelidir.
Sonuç: Bu itibarla yukarda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı biçimde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu sebeplerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istem halinde temyiz edene iadesine, 24.06.2010 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy