(4721 S. K. m. 4, 175, 364, 365) (YHGK. 07.06.1998 T. 1998/2-656 E. 1998/688 K.)
Dava: Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Karar: Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
Davacı idare vekili dava dilekçesinde, davalıların babası İ. M. Ç.'nın 29.06.2001 tarihinden itibaren Darülaceze'de bakıldığını belirterek bakım ve korunması için davalı çocuklarından ayrı ayrı 400'er TL yardım nafakası ödenmesini talep etmiştir.
Davalılardan bir kısmı cevabında, babalarını uzun yıllardan beri görmediklerini, maaşı olduğunu beyan etmiştir.
Mahkemece; davalıların babasının yardım nafakası almak için davacı kuruma vekalet vermediğini, sosyal devlet ilkesi gereğince davacının bakmakla yükümlü olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.
TMK'nun 364.maddesine göre Herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üst ve alt soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür. Yine aynı kanunun 365/2.maddesinde Dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir 4.fıkrasında ise davanın, nafaka alacaklısına bakmakta olan resmi veya kamuya yararlı kurumlar tarafından da açılabilir hükmü getirilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunun 07.06.1998 gün, 1998/656-688 sayılı ilamında; .... yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.
Davada, davalıların babasının darülacezede barındığı, ekonomik durumunun iyi olmadığı ve yaşlı olduğu anlaşıldığına göre, yoksul kabul edilen babaları için davacı kurum lehine yardım nafakasına hükmedilmesi gerekir.
Bu durumda mahkemece yapılacak iş, davalılar ile davacı kurumda bakılan babalarının ekonomik durumlarını araştırarak alınacak sonuca göre TMK 4.maddesi gereğince hakkaniyete uygun yardım nafakasına karar vermek olmalıdır.
Eksik inceleme sonucunda yazılı gerekçe ile davanın reddine ilişkin hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.10.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy