MAHKEMESİ: ANTALYA 7. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ: 06/11/2009
NUMARASI: 2009/177-2009/386
Dava dilekçesinde 30.000,00 TL ıslah ile 472.638,71 TL ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
Dava dilekçesinde, davacıların malik oldukları taşınmazın (2.161,99 m2) davalı tarafından semt spor sahası ve park olarak kullanılmak üzere kamulaştırıldığını, üzerine cafe, lokanta, spor alanları gibi tesisler yapıldığını, sonradan kamulaştırmadan vazgeçildiğini ancak üzerindeki tesislerin kullanmaya devam edildiğini beyanla turizm ve ticaret yoğunluğu açısından çok kıymetli olan dava konusu yerin haksız işgali nedeniyle geriye doğru 5 yıl için şimdilik 30.000,00 TL işgal tazminatının dönem sonlarından itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsili talep ve dava edilmiş, talep ıslah ile 472.638,71 TL'ye çıkartılmıştır.
Mahkemece, 21.3.2008 tarihli bilirkişi raporu gibi toplam 472,638,71 TL ecrimisilin dönem sonlarından itibaren işleyecek faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, hükmün davalı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 26.2.2009 tarihli bozma kararı ile emsal incelemesi ve bilirkişi raporunun yetersizliğinden sözedilerek yeniden keşif yapılmak ve kira esasına göre ecrimisil hesaplanmasındaki ilkelere uyulmak suretiyle alınacak bilirkişi raporu sonucuna göre karar verilmesi istenilmiştir.
Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan inceleme sonucu, davanın kısmen kabulü ile toplam 467.395,38 TL ecrimisilin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Bozma sonrası yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporunda (hükme esas olan) bozma gereği yerine getirilmemiş, kararımızda belirtilen emsal kiranın düşük olduğu gerekçesiyle, Kepez'de bulvar üzerinde 25.2.1999 tarihinde 50 m2 büyüklüğünde büfe yeri olarak Belediyenin kiraladığı dava konusu taşınmazdan 50-60 kat daha değersiz olduğu belirtilen taşınmaz emsal alınarak, önceki miktara yakın bir miktar belirlenmiştir.
Davacılar, farazi ve ihtimale dayanarak mahrum kaldıkları yüksek kira gelirini talep etmiştir. Bu nedenle davacıların işgal nedeniyle bu denli yüksek miktarda gelir mahrumiyetine uğradıklarını ispat etmesi gerekir. Davada emsal alınan taşınmaz Kepezde bulvar üzerinde 25.2.1999 tarihinde kiralanan 50 m2 büyüklüğünde büfe yeri olup, uygun emsal olarak kabulü mümkün olmadığı gibi, davalı idare tarafından masraf ve emek harcanarak oluşturulan ve bundan sonra kiralanan kafe ve benzeri yerlerin kira getirisinin arsa olan taşınmaz için emsal alınması da uygun görülmemiştir.
O halde, benzer nitelikteki yerlerin işgal dönemindeki kira paraları resen araştırılarak ve kira sözleşmeleri getirtilerek, yeniden oluşturulacak bilirkişi heyeti marifetiyle mahallinde keşif yapılıp, dava konusu işgal öncesi mutat kullanımı, taşınmazın büyüklüğü, işgal alanı, kullanım durumu gibi hususlar karşılaştırılmak suretiyle, ilk dönem kira parası belirlenmeli, sonraki yıllar için ise ÜFE artış oranı tam olarak uygulanmak suretiyle takip eden dönemler için taşınmazın asgari kira getirisine ecrimisil olarak hükmedilmelidir.
Yukarıda açıklanan hususlar nazara alınmadan eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.6.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.