(818 S. K. m. 256, 484)
Dava: Dava dilekçesinde 2000 lira tazminatın masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Karar: Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Dava, kiralanan meskenin kötü kullanımı nedeniyle tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davalının kefil durumunda bulunduğu, taraflar arasında kira ilişkisinin kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kira sözleşmesinin 15.12.2006 başlangıç tarihli ve iki yıl süreli olduğu, hususi şartların dördüncü maddesinde, kiracının kötü kullanımdan doğan her türlü zararı ödeyeceğinin, dokuzuncu maddesinde ise kiracının bu sözleşmeden doğan borcunun 3000 lirası için davalının müşterek borçlu ve müteselsil kefil olduğunun yazılı bulunduğu anlaşılmaktadır.
BK.nun 484. maddesine göre kefaletin geçerliliği yazılı şekilde olmasına ve kefilin sorumlu olduğu miktarın belirlenmiş olmasına bağlıdır. Sözleşmedeki düzenlemelerden, davalının, kiracının kötü kullanımdan doğan borcuna kefil olduğu ve sözleşmede belirtilen miktar üzerinden davacıya karşı sorumluluğu bulunduğu açıkça anlaşılmaktadır. Şu durum karşısında zarar kapsamı belirlenerek davalının kefil olduğu miktar kadar sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken, mahkemece davanın reddedilmesi bozma nedenidir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.07.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy