MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ
Dava dilekçesinde 4.779 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekilli dava dilekçesinde, emlak komisyonculuğu yapan davacının davalıya ev gösterdiğini, davalının davacıyı devre dışı bırakarak mal sahibi ile anlaşıp evi satın aldığını, komisyon bedeli olarak taşınmaz bedelinin % 3 + KDV si 4.779 TL nin tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili cevabında, davacının sadece evi gösterdiğini, mal sahibi satıcı ile alıcıyı biraraya getirmediğini beyan etmiştir.Mahkemece; davalının satın aldığı ev için davacının aracılık ettiğini, 135.000 TL satış bedelinin % 3 + KDV si 4.779 TL nın davalıdan tahsiline karar verilmiş, hükmü davalı temyiz etmiştir.BK. nun md. 404/3'e uyarınca "gayrimenkul tellallığı sözleşmesi yazılı şekilde yapılmadıkça geçerlik kazanmaz". Hükümde yer alan şekil koşulu geçerlilik şartıdır. Şekil, sözleşmenin geçerlilik şartı olarak öngörüldüğü takdirde yazılı sözleşmenin tellallık sözleşmesinin unsurlarını kapsaması gerekir. Taraflar arasında düzenlenen belge ise "yer gösterme belgesi " başlığını taşımakta, sözleşme metninde ise yalnızca sözkonusu taşınmazın gösterildiğinden ve ceza koşulundan sözedilmektedir.BK.nun 404/ilk hükmüne göre tellal ücret karşılığında bir aktin icrasına aracılık etmeyi üstlenir. Bu unsurları içermeyen "emlak gösterme belgesi" olarak düzenlenen yazılı belge tellallık sözleşmesi olarak geçerli sayılamaz. Bu itibarla taraflar arasındaki hukuki ilişki tellallık sözleşmesi olarak nitelendirilemez.Mahkemece, davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06/12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.