MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ
Dava dilekçesinde tahliye ve 4.423 TL kira alacağının faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dilekçesinde, davalının taşınmazda kiracı olarak bulunduğunu, 4.423 TL tutarındaki kira borcunu ödemediğini beyan ederek davalının taşınmazdan tahliyesine ve 4.423 TL kira alacağının yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece, tahliye yönünden konusu kalmadığından dolayı karar vermeye yer olmadığına,kira alacağı yönünden ise, davacının kiralayan sıfatına haiz olmadığı, kiralayanın diğer malik Ziya olduğu, dava konusu kira alacağının kiralayana ödendiği, bu nedenle de davalı kiracının kira borcunun kalmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.Dosyanın incelenmesinden, davalı kiracı tarafından, davacıya 2006-2007 ve 2008 yıllarına ilişkin olarak kira paralarının ödendiği, 2.1.2009 tarihinde ise dava dışı kiralayana davalı kiracı tarafından 480 TL tutarında kira ödemesi yapıldığı görülmüştür. Ayrıca davacı tarafından ,davalı kiracıya gönderilen ihtarnamede , kira parasının kendisine ödenmesini aksi takdirde akdin feshini isteyeceğinin bildirildiği anlaşılmıştır.
Tüm bu nedenlerden dolayı, davacının taşınmazda 1/5 oranında pay sahibi olduğu, dava açılmadan önceki dönemlere ilişkin olarak kiracı tarafından davacıya düzenli kira ödemelerinin bulunduğu, böylelikle de taraflar arasında kiracı kiralayan ilişkisinin kurulduğu, kira akdinin kurulması için yazılı bir sözleşmenin gerekmediği,davacının da aralarında sözlü kira akdinin olduğunu beyan etmesi karşısında davacı ile davalı arasında kira ilişkisinin bulunduğu kabul edilerek yapılacak yargılama neticesinde kira alacağı konusunda bir karar verilmesi gerekirken,yanılgılı değerlendirme sonucu davanın reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.