MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dilekçesinde, tarafların evli olup ayrı yaşadıklarını beyan ederek 250 TL tedbir nafakasının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Mahkemece, davacının ayrı yaşamada haklı olduğunu ispat edemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.4721 sayılı TMK.nun 195.maddesi uyarınca; evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerin yerine getirilmemesi veya evlilik birliğine ilişkin önemli bir konuda uyuşmazlığa düşülmesi halinde, eşler ayrı ayrı veya birlikte hakimin müdahalesini isteyebilirler. Hakim, gerektiği taktirde eşlerden birinin istemi üzerine kanunda öngörülen önlemleri alır.Aynı yasanın 197. maddesine göre de; eşlerden biri, ortak hayat sebebiyle kişiliği, ekonomik güvenliği veya ailenin huzuru ciddi biçimde tehlikeye düştüğü sürece ayrı yaşama hakkına sahiptir. Birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa hakim, eşlerden birinin istemi üzerine birinin diğerine yapacağı parasal katkıya, konut ve ev eşyasından yararlanmaya ve eşlerin mallarının yönetimine ilişkin önlemleri alır.
Somut olayda , davalı tarafından davacı aleyhine önceden zina ve şiddetli geçimsizlik nedeni ile boşanma davasının açıldığı ve davanın reddine karar verildiği görülmüştür.
Yargılama sırasında dinlenilen davalı tanıkları, davalının kendilerinden davacıya giderek kendisini eve getirmelerini söylediğini , davacının ise kendilerine ,müşterek haneye gittiğini,ancak evde kimseyi bulamadığını söylediğini beyan etmişlerdir.Davalı, her ne kadar davacı tarafa yönelik eve dön ihtarında bulunduğunu iddia etse de, eve dön ihtarına ve buna ilişkin masraf gönderildiğine dair dosyada delile rastlanmamıştır.Öyle ise mahkemece , dosyada bulunan deliller,tanık beyanları ve taraflar arasında görülüp karara bağlanan boşanma dosyası dikkate alınarak, davalı kocanın boşanma davasından sonra barışma girişiminde bulunmadığı ve böylelikle de, davacı kadının ayrı yaşamada haklı olduğu kabul edilerek,davacı lehine uygun bir tedbir nafakasına karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu davanın reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.