MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Dava dilekçesinde 8000 TL ıslah ile 10818,76 TL ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dilekçesinde; davacıların müştereken malik oldukları taşınmazların davalı idare tarafından karayolu yapılmak suretiyle işgal edildiğini belirterek 2009-2008-2007-2006 yılları için ecrimisil talebinde bulunmuştur. Davalı idare vekili dilekçesinde; davacıların dava konusu taşınmazlarla ilgili olarak kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat davası açtıklarını, davanın neticesinde taşınmazların yol olarak terkinine karar verildiğini, dolayısıyla davacıların dava konusu taşınmazlardaki mülkiyet hakları 01.07.2005 tarihi itibariyle sona erdiğinden bu tarihten sonraki dönemlere ilişkin ecrimisil talep hakkı bulunmadığı belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece; bilirkişi raporu esas alınarak 2009-2008-2007-2006 tarihleri arasındaki dönem için davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı tarafın sair temyiz itirazları yerinde değildir. Dosya içeriğine göre; dava konusu taşınmazların davalı idare tarafından karayolu yapılmak üzere kullanılması nedeniyle davacı tarafça, 2005 yılında kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat davası açıldığı, mahkemece davanın kabulüne karar verildiği ve hükmün kesinleştiği anlaşılmaktadır.Davacı tarafça 2005 tarihinde kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat davası açıldığına göre; bu tarihten itibaren dava konusu taşınmazların davalı idarece kullanılmasına rıza gösterildiği, böylece davalı tarafın 2005 yılından sonrası için fuzuli şagil olmadığı dikkate alınmadan ecrimisil hesaplanıp hüküm altına alınması doğru görülmemiştir. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.