MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Dava dilekçesinde 13.266,56 TL için yapılan ilamsız icra takibine vaki haksız itirazın iptali takibin devamı ile %40 icra inkar tazminatının faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın zamanaşımı nedeniyle reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davada, davacı tarafından davalının banka kredi borcu hesabına 09.10.2008 tarihinde 13 266,36 TL yatırıldığı halde tüm taleplerine rağmen iade edilmediği ileri sürülerek tahsili için yapılan ilamsız icra takibine davalının haksız itirazının iptaline karar verilmesi istenilmiştir.
Davalı, süresinde zamanaşımı itirazında bulunarak davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, davanın sebepsiz zenginleşme zamanaşımı bir yıllık süre geçtikten sonra açıldığından bahisle zamanaşımı nedeniyle davanın reddi kararı verilmiş, hüküm, süresinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.Dava, vekaletsiz iş görme nedeniyle alacak isteminden ibarettir. Vekaleti olmadan iş sahibinin menfaatına yapılmış olan işte, işi yapan kimse halin icabına göre zaruri ve faydalı bulunan masraflarını faizi ile isteyebilir (B.K.413). İş görenin vekaletsiz iş görmeden kaynaklanan alacak hakları işi görülenin haksız iktisabı sayılmaz. Bu alacak hakları Borçlar Kanununun 126.maddesinde sayılanlardan da değildir. O halde Borçlar Kanununun 125. maddesinde gösterildiği biçimde on yılda zamanaşımına uğrar (Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 4.6.1958 günlü 15/6 sayılı İBK,Y.H.G.K.nun 19.10.1960 günlü 13-14 sayılı kararı; Dr.Haluk Tandoğan,vekaletsiz iş görme l957, sf.266).Açıklanan nedenlerle vekaletsiz tasarrufta isteme hakkı 10 yılda zamanaşımına uğrar.Davacının isteği hakkında yukarıda açıklanan kurallar çerçevesinde işin esası incelenip sonucu uyarınca bir karar verilecek yerde Borçlar Kanununun 66.maddesi uyarınca bir yıllık zaman aşımına uğradığından bahisle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,18.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.