MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ
Dava dilekçesinde 3.656,00 TL alacağın 28.09.2007 tarihinden işleyecek faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dava dilekçesi ile; müvekkilinin ... adlı otomotiv servisini işletmekte olduğunu, davalı şirket araçlarının bakım ve onarımının müvekkiline ait işyerinde yapıldığını, müvekkili şirketin 28/09/2007 tarih ve 1.936,92 TL bedelli, 25/09/2007 tarih ve 130,92TL bedelli ve 22.06.2007 tarih ve 1.590,27 TL bedelli faturaları düzenleyip davalı şirkete tebliğ etmesine rağmen davalının ödeme yapmadığını beyan ederek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 3.656 TL alacağın 28/09/2007 tarihinden işleyecek ticari faizi ile davalı taraftan tahsilini talep ve dava etmiştir.Davalı vekili cevap dilekçesi ile; faturanın bir ispat vesikası olabilmesi için satıcı tarafından müşteriye gönderilmesinin gerektiğini, müvekkiline fatura tebliğ edilmediğini, fatura alacağına münhasıran açılan alacak davasının reddini savunmuştur.Mahkemece; faturaların davalıya tebliğ edildiği konusunda dosyada delil bulunmaması ve faturaların taraflar arasındaki hukuki ilişkiyi kanıtlanmaya yeterli olmadığı gerekçesiyle davanın reddi yönünde hüküm tesis edilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dava, araç tamirinden kaynaklanan faturaya dayalı alacağın tahsiline ilişkindir.TMK 6.maddesine göre taraflardan her biri iddiasını ispatla yükümlüdür. Somut olayda, dava konusu faturalara konu mal ve hizmet bedelinin ödenmediğini savunan davacı, bu savunmasını kanıtlamak için davalı tarafın ticari defter ve kayıtlarına dayanmaktadır.Hal böyleyken; mahkemece davalı tarafın ticari defter ve kayıtları temin edilip davalı şirkete ait araçların davacı tarafından tamir edilip edilmediği araştırılarak sonucuna uygun şekilde karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.