MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan yargılaması sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dilekçesinde; tarafların ... 2. Aile Mahkemesinin 02.04.2009 tarih 2008/829-2009/350 E.K. sayılı kararı ile boşandıklarını, davacı lehine 125 TL yoksulluk nafakasına hükmedildiğini, davacının boşanma sonrasında baba evine geri döndüğünü, geliri bulunmadığını, sadece nafaka ile hayatını idame ettirdiğini, günün ekonomik koşulları ve hayat pahalılığı karşısında bağlanan nafakanın yeterli olmadığını belirterek, davacı için bağlanan aylık 125 TL yoksulluk nafakasının dava tarihinden itibaren aylık 400 TL ye artırılmasını talep ve dava etmiştir.Davalı vekili dilekçesinde, açılan davayı kabul etmediklerini, davacının bayan kuaförlüğü yaptığını, bu işten geliri olduğunu, davacının yoksulluk içerisinde bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Yerel Mahkemece; davacının boşanma davası sırasındaki ekonomik sosyal durumunun düzeldiği, kuaförlük yaptığı, müşterek çocukların davalı yanında kaldıkları, çocukların tüm eğitim bakım ve masraflarının davalı tarafça karşılandığı, davalının kirada oturduğu, çocuklar için okul servis ücreti ödediği, bu durumlar nedeniyle davalının maddi yönden kazancının ancak kendi ve çocuklarına yeterli olduğu, buna rağmen davacıya her ay aylık 125 TL yoksulluk nafakası ödediğinin anlaşıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dosyada davacı hakkında yapılan ekonomik sosyal durum araştırmalarında; davacının işsiz olduğu, gelirinin tespit edilemediği, babasının evinde ikamet ettiği, üzerine kayıtlı menkul veya gayrimenkul tespit edilemediği, çalışmasına fiziksel engelin bulunmadığının tespit edildiği anlaşılmıştır.
Dosyada dinlenen davalı tanığı ... davacının kuaför olduğunu,kuaför dükkanının davacıya ait olduğunu beyan etmiştir.Dosyadaki bilgi ve belgelerden her ne kadar davalı ve davalı tanığının beyanında davacının kuaför olarak çalıştığı beyan edilmiş ise de davacının bu işte çalışıp çalışmadığı, çalışıyor ise bu işten ne kadar gelir elde ettiği resen araştırılmamıştır.O halde mahkemece;davacının belirtilen işyerinin davacıya ait olup olmadığı, işyerinde çalışıp çalışmadığı,bu işten ne kadar gelir elde ettiği hususunda bir araştırma yapmadan ve buna göre davacının geliri tam olarak tespit edilip araştırılmadan eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy