MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Dava; yoksulluk nafakasının kaldırılması istemine ilişkindir.
Mahkemece; davalının, boşanmadan sonra aylık gelirinde meydana gelen artışın, boşanmadan önceki alıştığı yaşam tarzı ve standardı dikkate alındığında davalıyı yoksulluğa düşmekten kurtarmaya yetmeyeceği gerekçesi ile davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Somut olayda; boşanma davası 16.10.2009 tarihinde açılmış, 02.11.2010 tarihli ilam ile tarafların boşanmalarına karar verilmiş; davacı koca vekilinin kararı nafaka, tazminat ve ziynet eşyaları yönünden temyiz etmesi üzerine Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 29.12.2011 tarihli kararı ile Yerel Mahkeme kararını onamış, hüküm; 05.04.2012 tarihinde kesinleşmiştir.Davacı vekili işbu nafaka kaldırım davasını 09.03.2011 tarihinde henüz yoksulluk nafakasına ilişkin Yerel Mahkeme kararı kesinleşmeden açmıştır. Karar kesinleşmeden önceki nafaka yoksulluk değil; tedbir nafakası mahiyetindedir. Dava açılmasının usul hukuku bakımından en önemli sonuçlarından biri de; davanın açıldığı tarihteki durumuna göre karara bağlanmasıdır. Dava açıldığı anda ortada kaldırılması talep edilebilecek bir yoksulluk nafakası bulunmadığından, davanın bu gerekçe ile reddedilmesi gerekmekte olup, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.11.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.