MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ
Dava dilekçesinde davacının 6/16 hissesine ilişkin kira parasının 01/01/2011 gününden başlayarak aylık 7000 TL olarak tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile davacının(6/16 hissesi için) kira parasının 5,250 TL olarak tesbiti cihetine gidilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
1- Davalı vekilinin temyizi yönünden,
Mahkeme hükmü davalı vekiline, 31/08/2012 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi ise HUMK’ nun 437.maddesinde öngörülen sekiz günlük yasal süre geçirildikten sonra 10/09/2012 tarihinde verilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtay tarafından da karar verilebilir.
Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,
2- Davacı vekilinin temyizi yönünden ise;
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle bilirkişi raporunda olağan rayiç tesbit edilemediğinden ekonomi esasları ve hak ve nesafet uyarınca saptanan kira parası esas alınarak hüküm tesis edilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 68,85 TL fazla alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 22/11/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.