MAHKEMESİ:TÜKETİCİ MAHKEMESİ
... 2.Tüketici Mahkemesinin 05.09.2012 gün ve 2011/1036 Esas ve 2012/139 K. sayılı dosyasında ihtiyati tedbir talebine karşı kanun yoluna başvurulması sebebiyle dosyanın Yargıtay 13.Hukuk Dairesine geldiği ve anılan Yüksek Daire tarafından “Dava, sebepsiz zenginleşmeden kaynaklanan alacak isteğine ilişkin olduğu” gerekçesiyle davaya 3.Hukuk Dairesine 13.11.2012 tarihinde intikal etmiş olup; yapılan ön inceleme neticesinde aşağıdaki karar ittihaz olunmuştur.
Yargıtay Hukuk Daireleri İşbölümü ve Genel Esas ve İlkelerinin Temel Amacı;
a) Zaman kayıplarını önlemek,
b) Uzlaşmayı, akademik çalışma ve işbirliğini desteklemek,
c) Dairenin hukuksal kimliğini güçlendirmek ve ihtisas alanı ve temel görev esaslarının içinde ve çerçevesinde inceleme yapılacağına amirdir.
d) Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/1-3.fıkrasında yeralan üçüncü hak “Makul sürede yargılama hakkıdır”. İnsan Hakları Evrensel Beyannamesinin 10.maddesi Adil Yargılama Hakkının varlığını HMUK.77 ve 6100 sayılı HMK.30.maddesinde ucuz, basit ve çabukluk ilkesinin varlığını gösterir. Ancak, bu hükmün varlığının esası ise ihtisas alanı ve temel görevinin içinde ve makul süre içinde karar vermek ile oluşur.
14.02.2011 gün ve 27846 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 09.02.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Başkanlar Kurulunun 26.01.2012 gün ve 1 sayılı kararı ile belirlenen iş bölümünün Yargıtay 13.Hukuk Dairesinin temel görevinin Tüketici Hukuku olduğu; Dairemizin temel görevinin ise sebepsiz zenginleşme olduğu açıktır.
2797 sayılı Yasanın 14.maddesi ile mahkemece yapılan nitelendirmenin dairelerin görevlerinde esas sayılacağına amir olup, hukuki kimlik ve ihtisaslaşma ile birlikte nazara alınacağına amirdir.Ancak, henüz iddia safhasında olup, mahkemece hiçbir şekilde “sebepsiz zenginleşme” nitelendirmesi yapılmayan ve tüketici mahkemesi tarafından ittihaz olunan kararların temyiz incelemesinin Yargıtay 3.Hukuk Dairesi tarafından yapılamayacağının belirgin olduğu bilinmelidir.Bilinmektedir ki, 4077 sayılı Kanunun 3/c maddesinin 4822 sayılı Tüketicinin Korunması hakkında Kanunda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 3/c maddesi ile belirtilen uyuşmazlığın esasının “Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun” kapsamına alınmıştır. 4077 sayılı Kanunun 23.maddesinde ise bu Kanunun uygulanmasından doğan her türlü uyuşmazlıklara “Tüketici Mahkemesinde” bakılacağı hükme bağlanmıştır.Bu bağlamda; değerlendirme ve iddianın sebepsiz zenginleşme olmamasına ve Tüketici Mahkemesi tarafından ittihaz olunan ihtiyati tedbir kararına vaki itirazın sonunda verilen kararın temyiz incelenmesinin Yargıtay 13.Hukuk Dairesinin bakması belirtilen gerekçe ile yasa ve işbölümüne uygun olduğunun gözden kaçırılması sonucunda görevsizlik kararı verilmesi yukarıda belirtilen gerekçelere ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/1, 2, 3., HUMK.'nun 30., 6110 sayılı Yasanın 8. ve 2797 sayılı Yasanın 14.maddelerine aykırılık teşkil edecektir.
Ayrıca; anılan Yüksek Dairenin görevsizlik kararında davanın sebepleri zenginleşme davası olduğu belirtilmekte ise de, mahkemece nitelendirme ve değerlendirmenin bu doğrultuda yapılmadığı; davanın alacak davası olarak açıldığı mahkemece nitelendirme ve tensibin “Alacak davası” olarak gösterip belirlediğinden inceleme görevinin 13.Hukuk Dairesi olduğu belirgin ve tereddüte yer bırakmayacak derecede açıktır.
Davanın yukarıda açıklanan niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 13.Hukuk Dairesinindir.Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın Hukuk Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmesine, 15.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.