(4721 S. K. m. 995)
Dava: Dava dilekçesinde 8.000 TL ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Davada, davalı şirketin davaya konu taşınmazı davacının muvafakati olmadan restoran olarak kullanıyor olması nedeniyle, dava tarihinden geriye doğru 5 yıllık biriken ecrimisil talep ve dava edilmiştir.
Davalı şirket vekili cevap dilekçesi ile, davaya konu taşınmazın malikleri arasında rızai taksim bulunduğunu, taşınmazı kullanım hakkı kendisinde olan hissedar M. G.'dan kiralandığını, hissedarın rızasıyla kullanıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, dosyaya sunulan ve davacı vekili tarafından itiraza uğramayan kira sözleşmesine göre, davalı şirket taşınmazı haksız olarak kullanan olmayıp, kira sözleşmesine istinaden burayı kullandığı, kaldı ki hissedarlardan M. G.'ın davalı şirketin de hissedarlarından olduğu, hissedar malikler arasında rızai taksim yapıldığı ve uzun süredir taşınmaz ve üzerindeki binanın bu şekilde kullanıldığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Somut olayda; dosyadaki belgeler taraf ve tanık beyanlarıyla tapuda arsa vasfında olan taşınmazın üzerinde bulunan davaya konu zemin+2 katlı bina konusunda malikler arasında rızai taksim bulunduğu, davalının kullandığı zemin kattaki dükkanın kullanım hakkının dava dışı M. G. isimli hissedara bırakıldığı, davalı şirketle M. arasında 17.6.2003 başlangıç tarihli kira sözleşmesi bulunduğu, davalının M.'in rızasıyla taşınmazı kullandığı sabittir.
Ne var ki davacı, davalı şirkete 2.6.2008 tarihli bir ihtarname keşide ederek birikmiş ecrimisil talep etmiş bu tarihinden itibaren taşınmazın kullanımı konusunda rızasının kalktığını açıkça ortaya koymuştur.
O halde mahkemece yapılacak iş bahsi geçen ihtarnamenin tebliğ tarihini tespit ederek, tebliğ tarihinden ihtarnamede belirtilen 10 günlük süre hesaplanarak dava tarihi olan 24.10.2008 tarihine kadar biriken ecrimisili uzman bilirkişiler vasıtasıyla hesaplatıp, sonucuna göre bir karar vermektir.
Mahkemece; tüm bu hususlar gözetilmeden yukarda yazılı gerekçeyle davanın reddi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu sebeplerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istenmesi halinde temyiz edene iadesine, 13.02.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy