MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ
Dava dilekçesinde 2.681,43 TL maddi tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı, davalının 4720 m2 orman alanını işgal ederek buğday ekmek ve su bulmak için kazı yapmak suretiyle zarar verdiğini belirterek 2.681,43 TL ağaçlandırma giderinin tazmini isteminde bulunmuştur. Davalı ise yerin orman olmadığını, eski tapusu olduğunu, kayınpederinden eşine kalması nedeniyle davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, ceza mahkemesinde davalının işgal suçundan mahkum olup hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, ceza mahkemesinden alınan bilirkişi raporuna göre davalının orman alanını işgal ederken her hangi bir ağaç kesmediği ve orman örtüsüne zarar vermediğinden orman idaresinin her hangi bir zararı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.Karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Dava haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.6831 sayılı Orman Yasası’nın 114. maddesinde “Her türlü orman suçları ile tahrip olunan veya yakılan sahalar için, bu Kanunda yazılı tazminattan başka ayrıca, ağaç cinsine göre cari yıl içindeki mahalli birim saha ağaçlandırma gideri esas tutularak ağaçlandırma masrafına da hükmolunur.” denilmektedir. Davaya konu orman vasfında olduğu tespit edilen yeri davalının tarla haline getirdiği ve buğday ekerek işgal ve faydalanmanın sürdüğü bu şekilde doğal orman örtüsünün oluşumunu engellediği sabittir.Dosya içeriğine ve yerel mahkemenin kabulüne göre ormanda işgal ve faydalanma yapmış olan davalının eylemi 6831 sayılı Orman Kanunu’nun 93. maddesine uyan orman suçunu oluşturduğu ve bu halde orman alanının olağan halinin bozulduğu ve bu halde her türlü orman suçunda tahrip edilen sahanın ağaçlandırma giderine hükmedileceğini açıklayan Orman Kanunun 114. maddesine göre ağaçlandırma giderine hükmedilmesi gerektiği halde yerinde olmayan gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.