MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ
Dava dilekçesinde 6.642,80 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı, gayrimenkul danışmanlığı ve aracılık hizmeti yaptığını davalı ile 16.10.2010 tarihinde aracılık sözleşmesi imzalandığını ve bu sözleşme uyarınca 7 ve 15,16 nolu bağımsız bölümlerin kiralanması ile ilgili aracılık hizmetini yerine getirdiğini ancak yıllık kira bedeli üzerinden %2 komisyon ücreti ile, 15,16 nolu bağımsız bölümler için %2 olarak ödemesi gereken 5.460 TL+ KDV cezai şartın ödenmediğini beyanla yasal faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.Davalı vekili; sözleşmeye göre kendisine gelen başvuruları davacıya bildirmeyi kabul ve taahhüt ettiğini taahhüdün yerine getirilmemesi halinde %12 cezai şart ödemeyi kabul ettiğini ve müşterileri davacıya yönlendirmiş ise de davacı aracılık etmediğinden bu nedenle 15-16 nolu bağımsız bölümler için cezai şart isteyemeyeceğini 7 nolu bağımsız bölüm için ödeme yapmadığını çünkü sözlü anlaşma uyarınca davacının kendilerine ait 1. nolu bağımsız bölümü ofis olarak kullandığını karşılık olarak komisyon ücretinden feragat ettiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine.Ancak, taraflar arasında düzenlenen gayrimenkul aracılık sözleşmesinin 3.maddesi uyarınca "müşteri (davalı) gayrimenkul ile ilgili olarak kendisine gelen tüm başvuruları ...'a bildirmeyi taahhüt eder. Müşteri taahhüdünü yerine getirmezse aracıya yıllık kira gelirinin %12+KDV'sini cezai şart olarak ödemeyi kabul eder" düzenlemesi mevcut olup, bu şekilde davalının yükümlülüğü müşterileri davacıya bildirmekten ibarettir. Dosya içeriğinden ve tanık olarak dinlenen ...'in beyanından, davalının 15,16 nolu bağımsız bölümle ilgili müşteriyi davacıya yönlendirdiği, fakat davacının "burayı servise kiralık olarak vermiyorlar... sana kiraya vermezler" diyerek aracılık hizmeti yerine getirmediği anlaşılmaktadır.O halde, kendi kusuru ile aracılık hizmetini yürütemeyen davacı, sözleşmesel yükümlülüğünü yerine getiren davalıdan, bu taahhüde dayanarak %12 cezai şart isteyemeyeceğinden yanılgılı gerekçe ile davanın bu bağımsız bölümler yönünden kabulü doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.