MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı (karşı davalı) vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dava dilekçesinde, iştirak nafakasının 100 TL'den 700 TL'ye, yoksulluk nafakasının 150 TL'den 300 TL'ye artırılması talep edilmiş, birleşen davada ise, davacının işe girmesi nedeniyle yoksulluk nafakasının kaldırılması ya da indirilmesi talep edilmiştir.Mahkemece; asıl davada iştirak nafakasının 100 TL'den 300 TL'ye artırılmasına, birleşen davada ise, davacıya ödenen 150 TL yoksulluk nafakasının (davacı kadının işe girmesi nedeniyle) kaldırılmasına karar verilmiş, hükmü davacı (karşı davalı) vekili temyiz etmiştir.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı (k.davalı) vekili sair temyiz itirazları yerinde değildir.Taraflar arasında görülen boşanma davasında davacı kadının işsiz olması nedeniyle 150 TL yoksulluk nafakasına hükmedildiği ve kararın 29.07.2009 tarihinde kesinleştiği, bu davanın ise 11.02.2011 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.
Sosyal ve ekonomik durum araştırması sonucunda davacı kadının SHÇEK'nda bakıcı anne olarak çalıştığı, aylık 900 TL maaş aldığı, davalının Jandarma Astsubay olarak görev yaptığı ve 2.196 TL maaş aldığı, evlendiği tesbit edilmiştir.Asıl davada, yoksulluk ve iştirak nafakasının artırılması, birleşen davada ise yoksulluk nafakasının kaldırılması ya da azaltılması talep edilmektedir.4721 sayılı TMK.nun 175.maddesi gereğince “Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir.” Aynı kanunun 176/4 maddesinde ise “Tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılması veya azaltılmasına karar verilebilir.”
Davacı kadının asgari ücrete yakın maaş almasının onu yoksulluktan kurtarmayacağı açıktır. HGK.nun yerleşik kararlarında “Asgari ücretle çalışmakta bulunmanın insanca yaşayıp geçinme olanağı sağlamayacağı” özellikle vurgulanmıştır.Bu durumda, mahkemece; yukarıda açıklanan ilke ve esaslar gözetilerek, TMK.nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak, davalı kadın için ödenmekte olan 150 TL yoksulluk nafakasının miktar itibariyle tamamen kaldırılmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.