MAHKEMESİ: LÜLEBURGAZ 1. ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ
TARİHİ: 12/03/2013
NUMARASI: 2012/475-2013/157
Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti kararına itiraz davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı tüketicinin 2770 abonman numaralı elektrik faturasında görülen kayıp-kaçak bedelinin yasal olmayan yollarla alındığından bahisle alınan bedelin iptal edilerek tarafına iadesine karar verilmesi talebiyle Tüketici Hakem Heyeti Başkanlığı ile Lüleburgaz Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığı'na başvuru yaptığını ve davalı tükecinin talebinin kabul edildiğini, dava konusu elektrik faturasında yer alan kayıp kaçak bedelinin davacı kurumun kendi insiyatifi ile belirlenmiş bir bedel olmayıp, 46298 sayılı Enerji Piyasası Kanunu'nun kendisine vermiş olduğu yetkiye dayanılarak Enerji Piyasası Denetleme Kurumu (EPDK) tarafından tarifeyle belirlenmiş bir bedel olduğunu, kayıp kaçak tahakkuklarının bu esaslara göre hesaplanarak faturalara yansıtıldığını belirterek sözkonusu tüketici hakem heyeti kararının iptalini talep etmiştir.
Davalı, davanın reddine karar verilmesini beyan etmiştir.
Mahkemece; kaçak elektrik kullananların yakalanması ve takibi ile denetlenmesindeki aksaklıklar nedeni ile oluşan kaybın kaçak kullanımı olmayan tüketiciye yüklenmesinin hakkaniyete aykırı olduğundan, zararın tüketiciden tahsilinin adil olmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosya kapsamından, "davalı tüketicinin elektrik faturasındaki kaçak kullanım bedelinin tarafına ödenmesi ve bundan sonra gelecek olan faturalara bu bedelin yansıtılmaması" talebi ile Tüketici Sounları İlçe Hakem Heyetine başvurduğu, Lüleburgaz Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin 10.07.2012 tarih, 2012/218-571 sayılı kararı ile davalının talebinin kabul edildiği ve davacı tarafından bu kararın iptalinin talep edildiği anlaşılmaktadır.
Taraflar arasındaki uyuşmazlık, elektrik faturalarına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin tüketiciden alınıp alınamayacağı hususundadır. Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Başka bir deyişle, kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir. 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 4'üncü maddesinin 2'nci fıkrasında Kurum'un "...bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten" sorumlu olduğu belirtilmektedir.
Buna göre, Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu elektrik faturalarında bulunacak ve ücretlendirilecek tarife unsurlarını belirleme yetkisine sahiptir. Kayıp-kaçak bedeli, Kurumun Kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve Kanunun temel amaçlarına uygun şekilde belirlediği bir bedeldir. Söz konusu bedeli belirlemek üzere alınan Kurul Kararı Kurumun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayıcı niteliğe haizdir.
Tarifelerin uygulanması, lisans sahibi şirketler bakımından yasal bir zorunluluktur. Lisans sahibi şirketler, tarifeyi değiştiremeyeceği gibi, tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemez veya düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamazlar.
Bu nedenle, perakende satış lisansı sahibi dağıtım şirketlerinin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil edip etmeme gibi bir insiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli, perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almaktadır.
Bu durumda, dağıtım şirketlerinin söz konusu karara aykırılık teşkil edecek bir işlemde bulunmaları mümkün olmadığından, mahkemece; davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.