MAHKEMESİ: FETHİYE AİLE MAHKEMESİ
TARİHİ: 30/09/2013
NUMARASI: 2013/324-2013/108
Taraflar arasında görülen yoksulluk nafakasının kaldırılması-artırılması davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı-karşı davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davacı vekili dilekçesinde, tarafların Fethiye 2.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2005/17-2009/368 sayılı kararı ile boşandıklarını, davalı için 250 TL yoksulluk,müşterek çocuk için 400 TL iştirak nafakasına hükmedildiğini, davalının çalıştığını, maddi durumunun iyi olduğunu belirterek yoksulluk nafakasının kaldırılmasına karar verilmesini dava ve talep etmiştir.
Davalı vekili cevabında ve karşı davasında; davacının boşanma davası sırasında davalıya 250 TL yoksulluk nafakası ödemeyi kabul ettiğini, davalının boşanma davası sırasında da aynı iş yerinde çalıştığını, davalının ekonomik durumunda bir değişiklik olmadığını belirterek haksız açılan davanın reddi ile yoksulluk ve iştirak nafakasının hükmedildiği tarihten itibaren geçen süre nazara alınarak yoksulluk nafakasının 400 TL'ye,iştirak nafakasının ise 600 TL'ye yükseltilmesine karar verilmesi dava ve talep etmiştir.
Mahkemece; asıl davanın kabulü ile,yoksulluk nafakasının kaldırılmasına, karşı dava yönünden ise ; yoksulluk nafakasının artırılması davasının reddine, iştirak nafakasının ise 400 TL'ye yükseltilmesine karar verilmiş, hüküm davalı-karşı davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;4721 sayılı Yasa'nın 176/3.maddesine göre; “sözleşme veya hüküm ile kendisine maddi tazminat veya nafaka olarak bir irat tahsis edilmiş eşin yoksulluğunun zail olması, haysiyetsiz hayat sürmesi, bir evlenme akti olmadan fiilen karı koca gibi yaşaması yeniden evlenmesi veya eşlerden birinin ölmesi halinde, aksi taraflarca kararlaştırılmadıkça bu irat kesilir. İrat şeklinde maddi tazminat veya nafakayı gerektiren sebep ortadan kalkar ya da önemli ölçüde azalır veya borçlunun mali gücü önemli ölçüde eksilirse iradın indirilmesine veya kaldırılmasına karar verilebileceği gibi değişen durumlara göre ve hakkaniyet gerektiriyorsa iradın arttırılması da istenebilir.
Somut olayda ;davacı ve davalının 2009 yılında boşandıkları, boşanma davası sırasında davacının davalıya 250 TL yoksulluk nafakası ödemeyi kabul ettiği, davalının boşanma davası sırasında da aynı iş yerinde çalıştığı,davacının ise dava dilekçesinde ve yargılama sürecinde ekonomik durumunun kötüye gittiği yönünde bir iddiada bulunmadığı,dolayısıyla tarafların sosyal ekonomik durumunda nafakanın kaldırılmasını yada azaltılmasını gerektirecek bir değişiklik yaşanmadığı bu suretle şartları itibariyle oluşmayan yoksulluk nafakasının kaldırılması davasının reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.