MAHKEMESİ : KONYA 1.ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 10/10/2013
NUMARASI : 2012/88-2013/471
Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davacı dava dilekçesinde kaçak elektrik kullanmak suçundan Asliye Ceza Mahkemesinde yargılanıp ceza aldığını, o dosyaya sunulan bilirkişi raporunda kaçak kullanım bedelinin 952,87 TL olarak hesaplandığını, davalı kurumun ise 6.513,10 TL üzerinden icra takibi başlattığını, icra takibine itiraz ettiğini belirterek borcunun 952,87 TL olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili davanın reddini istemiştir.
Mahkemece davacının itirazı ile icra takibi durduğundan davacının bu davayı açmakta hukuki yararının bulunmadığı, davacının iddiasını ispat da edemediği gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Mahkemece davacının itiraz ederek hakkında başlatılan icra takibini durdurduğundan artık takibe konu edilen borçtan sorumlu olmadığının tespitine ilişkin olan bu davayı açmakta hukuki yararı bulunmadığı belirtilmiş, uyuşmazlığın esasına ilişkin de inceleme yapılmış, davanın ispat edilemediği sonucuna varılmıştır. Diğer bir deyişle mahkemece davanın hem usulden hem esastan reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. Oysa ki davanın usulden reddi, işin esasının incelenmesine engel teşkil eder. Buna rağmen mahkemece davanın hem usulden hem de esastan reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.