MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen kişisel eşyanın iadesi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davacı vekili dilekçesinde; müvekkili ile davalı ...’ın 2006 yılında evlendiğini ve bu evlilik sırasında alınan eşyaların bir senet ile tesbit edildiğini, müvekkilinin izin için yurda geldiği sırada ziynet eşyalarının güvenlik gerekçesiyle eşi ve kayınbabası olan davalılar tarafından alındığını, ancak davalı ...'ın müvekkilini istemediğini bildirmesi nedeniyle tarafların tekrar biraraya gelemediğini, bu nedenle senette belirtilen eşyaların davalı tarafta kaldığını ve bugüne kadar iade edilmediğini bildirerek; ziynet ve çeyiz eşyalarının aynen, olmadığı takdirde eşyaların dava tarihindeki bedelinden şimdilik 13.850 TL nin faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, 03.11.2009 tarihli ıslah dilekçesi ile de bedel yönünden talebini 21.158 TL ye yükseltmiştir.
Davalı ... vekili; davacının, izin için yurda gittiği sırada dava dilekçesinde bildirdiği altın küpe, yüzük ve saati yanında götürdüğünü, diğer eşyaları ise mahkemenin karar vermesi halinde aynen iadeye hazır olduklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı ... ise, davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece; davacı tarafça dayanılan çeyiz eşya senedinin dosyaya sunulmadığı, bu nedenle davalı tarafça kabul edilen 12 adet bilezik, altın set takımı, yatak odası takımı ve halı dışındaki diğer çeyiz eşyalarının alınarak davacıya teslim edildiği ya da bu eşyaların davalılar tarafından alınacağının taahhüt edildiğine dair davacı tarafça bir delil sunulamadığı, öte yandan dava dilekçesinde belirtilen altın küpe, yüzük ve saatin de davalı tarafta kaldığının davacı tarafça ispat edilemediği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, 12 adet bilezik ile 1 adet altın setin aynen, olmadığı takdirde bedelinin davalı ...’tan tahsiline, yatak odası takımı ve halının ise aynen, olmadığı takdirde bedelinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı tarafın sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Uyuşmazlık, kişisel eşya sayılan ziynet ve çeyiz eşyalarının aynen, olmadığı takdirde bedellerinin tahsili istemine ilişkindir.
Davacı taraf, iddiasını çeyiz eşya senedi, tanık, bilirkişi incelemesi ve yemin delillerine dayandırmıştır. Bu delillerden, çeyiz eşya senedi 25.06.2009 tarihli celsede dosyaya sunulmuş ve mahkemece verilen ara kararı ile saklanılmak üzere yazı işleri müdürlüğüne teslim edilmiştir.
Bundan ayrı, yemin deliline dayanmış olan davacı tarafa bu hakkı da hatırlatılmamıştır.
O halde mahkemece; dosyaya sunulduğu sabit olan çeyiz eşya senedinin incelenmesi (ve bu senetle yanlar arasında kurulduğu ileri sürülen akdi ilişki kanıtlanamıyorsa, o takdirde yasal delil olarak “yemin” deliline dayanmış olan davacı tarafa akdi ilişkinin kanıtlanmasına yönelik olarak, davalı tarafa yemin önerisinde bulunabilme hakkının hatırlatılması) ve ortaya çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.