MAHKEMESİ: MARMARİS 3.ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ: 13/06/2012
NUMARASI: 2010/528-2012/335
Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davacı vekili davalıya banka havalesi yoluyla borç olarak gönderdiği paranın tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı, davaya konu edilen paranın, ödünç vermek amacı ile değil, taraflara arasında bir ortaklık kurulması için gönderdiğini ifade etmiş davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, dava konusu edilen parayı adi ortaklığa sermaye koyma borcunun bir gereği olarak kabul ederek davacının gönderilen parayı isteyebilmesi için öncelikle BK 538 ve devamı maddeleri uyarınca adi ortaklığın tasfiyesinin istenmesi gerekmektedir denilerek davanın reddi cihetine gidilmiş hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Türk Medeni Kanunu'nun 6.maddesi hükmü uyarınca; kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü, hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan, ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimsenin, iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir (HMK.md.190).
Somut olayda, davacı tarafından banka havalesi yoluyla davalıya gönderilen paraların davalı tarafından adi ortaklığa sermaye olarak gönderildiği savunması karşısında ispat yükü yer değiştirerek, gönderilen pararların karz akdi olarak değil de adi ortaklığa sermaye olarak gönderildiğinin davalı tarafından ispat edilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle davanın reddi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.