MAHKEMESİ: ÖDEMİŞ 2. ASLİYE HUKUK(AİLE) MAHKEMESİ
TARİHİ: 18/04/2014
NUMARASI: 2012/605-2014/192
Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş ve davalılar vekili tarafından katılma yoluyla temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili dava dilekçesinde; 29/10/2011 tarihinde davacının tarlasında ot biçerken davalılar E.. G.. ve Z.. G.. tarafından vücudunun muhtelif yerlerine sopayla ve tekme tokat vurularak yaralandığını, vücudunda kırıklar meydana geldiğini, koluna platin takıldığını, sağ elini kullanamadığını, davalıların Ödemiş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/112 Esas 2012/463 Karar sayılı ilamıyla cezalandırılmalarına karar verildiğini, davalılardan Engin'in olay tarihinde reşit olmaması nedeniyle diğer davalılar baba Zülfikar ve anne Nuray'ın meydana gelen zarardan sorumlu olduklarını belirterek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 250,00 TL gelirden mahrumiyet sebebiyle, 250,00 TL tedavi ve yol giderlerine ilişkin maddi tazminat ve 8.000,00 TL manevi tazminata olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davalılar hakkında ceza yargılamasında cezalandırılmalarına karar verilmiş ise de; hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğini, ileri de hüküm açıklansa bile temyiz üzerine davalılar lehine hükmün bozulması olasılığının bulunduğunu, davacının manevi tazminat isteminin zenginleşme amacına yönelik bulunduğunu, yaş itibariyle ileri bir yaşta olduğundan gelirden mahrumiyetinin söz konusu olmayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.
./..
Mahkemece; davalıların ceza yargılamasında cezalandırılmalarına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi, kararın kesinleşmesi, davacının Adli Tıp raporuna göre işgöremezlik süresinin bulunması, olay nedeniyle duyduğu üzüntü ve davalıların kusuru gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile; maddi tazminat yönünden 500 TL tazminatın olay tarihi olan 29.10.2011 tarihinden itibaren, 3.210 TL tazminatın ise ıslah tarihi olan 27.02.2014 tarihinden itibaren olmak üzere toplam 3.710,00 TL nin, manevi tazminat yönünden 4.000 TL tazminatın olay tarihi olan 29.10.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz, davalılar vekili tarafından katılma yoluyla temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılar vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak, davada haksız fiile dayalı tazminat isteminde bulunulmuş olup, hükmedilen tazminata haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek şekilde faize karar verilmesi gerekirken ıslah edilen kısım yönünden ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmiş olması usul ve yasa hükümlerine uygun değilse de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm fıkrasının 1.bendinde yer alan “...500 TL tazminatın olay tarihi olan 29.10.2011 tarihinden itibaren, 3.210 TL tazminatın ise ıslah tarihi olan 27.02.2014 tarihinden itibaren olmak üzere toplam 3.710,00 TL nin...” ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine “ 3.710,00 TL'nin olay tarihi 29.10.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte..." ibaresinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.05.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.