MAHKEMESİ: ADANA 6. AİLE MAHKEMESİ
TARİHİ: 11/03/2014
NUMARASI: 2013/855-2014/226
Taraflar arasındaki nafaka davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı ile davalının boşandıklarını, müşterek çocuk Umut için 300 TL iştirak nafakasına karar verildiğini, çocuğun okula başladığını, okul masrafı, servis ve bakıcı masraflarının arttığını belirterek, iştirak nafakasının 300 TL'dan 2.500 TL'ye artırılmasını talep etmiştir.
Davalı vekili cevabında; davalının yeniden evlendiğini, 8 yaşındaki çocuk için 600 TL nafakanın uygun olduğunu beyan etmiştir.
Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile 600 TL iştirak nafakasının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hükmü taraf vekilleri temyiz etmiştir.
Dosya kapsamından; davacı ile davalının 08.07.2008 tarihinde boşandıkları, müşterek çocuk 2005 doğumlu Umut'un velayetinin davacı anneye verildiği ve mahkemece 300 TL iştirak nafakasına karar verildiği, bu davanın ise 30.10.2013 tarihinde açıldığı, müşterek çocuğun ilkokula başladığı anlaşılmaktadır.
Davada; iştirak nafakasının artırılması talep edilmektedir.
TMK.'nun 330/1.maddesinde; “Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir." hükmü gereğince iştirak nafakasının belirlenmesi gerekir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak, tarafların sosyal ve ekonomik durumlarının araştırılması sonucunda; davacı annenin satış elemanı olarak çalıştığı, 1.400 TL maaş aldığı, evlendiği, davalı babanın ise THY.da pilot olarak çalıştığı, aylık 20.000 TL aldığı, evli olup, kira ödediği açıklanmıştır.
Bu durumda, müşterek çocuğun alıştığı hayat koşulları ile davalı babanın ekonomik durumu ve ödeme koşulları dikkate alındığında, hükmedilen iştirak nafakası miktarının az olması nedeniyle kurulan hüküm, belirtilen nedenlerle doğru görülmemiştir.
Mahkemece; TMK'nun 4.maddesi gereğince; çocuğun alıştığı yaşam tarzı, nafakanın niteliği ve davalının ödeme gücü dikkate alınarak “hakkaniyete” uygun nafaka miktarına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.