MAHKEMESİ : SİVAS 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 17/07/2014
NUMARASI : 2012/303-2014/422
Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, dava dilekçesinde; davalı dağıtım şirketinin, 2007 yılı 3. dönemi ile 2009 yılı 9. dönemleri arasındaki elektrik tüketimine, resmi sağlık kuruluşları tarifesi uygulaması gerektiği halde, ticarethaneler için belirlenen abone grubu tarifesi üzerinden hesaplama yapılmak suretiyle fazla tahsilat yaptığını ileri sürerek; 93.514,30 TL'nin ödeme gününden itibaren işleyecek ticari faizi ile davalıdan istirdatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımına uğradığını, müvekkili şirket tarafından yapılan abone grubu tespitine ikinci fatura dönemi son ödeme tarihine kadar itiraz edilmemekle kabul edilmiş sayılacağını belirterek, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; davacı tarafın M............ Uzmanı'nın 18.05.2012 tarihli raporu ile eksilmenin miktarını tam olarak öğrendiği, alacağın zamanaşımına uğramadığı; bilirkişi raporuyla, davacı kurum, resmi sağlık kuruluşu olduğu halde, davalı tarafından, abone grubu ticarethane kabul edilerek, fazla ödeme yapıldığı tespit edilmiştir gerekçesiyle, davanın kabulü ile 93.514,30TL'nin temerrüt tarihi olan 11.06.2012 tarihinden işleyecek avans faizi ile tahsiline karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince süresi içerisinde temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.
6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu ticari iş karinesi başlıklı 19. maddesi (6762 sayılı TTK 21. maddesi) nde " Bir tacirin borçlarının ticari olması asıldır. Ancak, gerçek kişi olan bir tacir, işlemi yaptığı anda bunun ticari işletmesiyle ilgili olmadığını diğer tarafa açıkça bildirdiği veya işin ticari sayılmasına durum elverişli olmadığı takdirde borç adi sayılır.Taraflardan yalnız biri için ticari iş niteliğinde olan sözleşmeler, Kanunda aksine hüküm bulunmadıkça, diğeri için de ticari iş sayılır." şeklinde düzenlenmiştir."
Somut olayda, taraflar arasındaki uyuşmazlık, elektrik tüketiminden kaynaklı fazla ödenen bedelin istirdatına ilişkindir. Davacı bakanlığın sıfatı dikkate alındığında dava konusu alacağa ticari faiz uygulama imkanı bulunmamaktadır.
Ayrıca, davacı tarafından dava tarihinden evvel davalıya gönderilmiş ihbar ya da ihtar bulunmadığına ve bu hususun iddia ve ispat edilmemiş olmasına göre temerrüt olgusu gerçekleşmemiş olup, faize dava tarihinden itibaren karar verilmesi gerekmekte ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün 1. bendinde yer alan
" 93.514,30 TL'nin temerrüt tarihi olan 11/06/2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile..." ifadesinin çıkartılarak, yerine “93.514,30 TL'nin temerrüt tarihi olan 11/06/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile...” ifadesinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLMESİNE ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.