MAHKEMESİ : VAN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 22/05/2014
NUMARASI : 2009/477-2014/236
Taraflar arasındaki maddi-manevi tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalılar Ayşe ve Hakim'in oğlu olan davalı Ümit'in taş atmak suretiyle müvekkillerinin oğlu Emre'nin bir gözünün yaralanmasına ve sakat kalmasına neden olduğunu, Ümit hakkında açılan ceza davasında cezalandırılmasına karar verildiğini, bu nedenle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla müvekkili Fatma için 1.000,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi, müvekkili Mehmet için 1.000,00 maddi, 5.000,00 TL manevi, müvekkili Emre için 1.000,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 23.000,00 TL maddi ve manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyen yasal faiziyle birlikte davalılardan alınarak müvekkillerine verilmesini talep ve dava etmiş, 24/12/2013 tarihli dilekçesi ile dava miktarını E... E... için 108.750,10 TL olarak ıslah etmiştir.
Davalılar; davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.
Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.
Dava konusu uyuşmazlık, olay tarihinde reşit olmayan Ümit'in eylemi nedeni ile oluşan maddi ve manevi tazminat talebinden kaynaklanmaktadır.
Davalı hakkında açılan bu dava, 4721 sayılı Yasanın 369.maddesi kapsamında olup, aile başkanının sorumluluğu esasına dayanmaktadır.
4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş ve Yargılama Usullerine Dair Kanun’un 4/1. maddesi; 4721 sayılı Medeni Kanun’un İkinci Kitabı’ndan Üçüncü Kısım hariç olmak üzere (TMK.md.118-395, 5133 sayılı Kanun md.2-3) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesi’nde bakılacağını hükme bağlamıştır.
Öyle ise mahkemece, bu ilkeler gözetilerek, davaya aile mahkemesinde bakılması gerektiği gerekçesi ile, dava dilekçesinin görevsizlik nedeni ile reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu işin esası hakkında bir karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.
Bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına karar verilmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy