MAHKEMESİ: KONYA 2. AİLE MAHKEMESİ
TARİHİ: 16/05/2014
NUMARASI: 2014/12-2014/419
Taraflar arasındaki eşya alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili dava dilekçesi ile;davalı L.. T..'ın davacın eşi ,davalı M.. T..'ın davacının kayınpederi olduğunu,davacıya ait ziynet ve çeyiz eşyalarının davalılarda kaldığını, iade edilmediğini ayrıca davacının anne babasının vefat etmesinden dolayı kendisine kalan 14.750,00 TL paranın davalı L.. T.. tarafından harcandığını belirterek , 14.750,00 TL paranın davalı L.. T..dan, zıynet ve çeyiz eşyalarının ise davalılardan müştereken ve müteselsilen dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili; davacının iddiaların doğru olmadığını ,ziynetler ve giyim eşyası dışında mehir senedi ile şahsi eşya listesinde yazılı eşyalar hakkındaki davayı kabul ettiklerini, bu eşyaları davacıya teslim etmeye hazır olduklarını, diğer eşyalar ve para yönünden davayı kabul etmediklerini belirterek davanın bu şekilde reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile cins ,miktar ve değerleri yazılı olan eşyaların(eşyalar ayrıntılı sayılarak) aynen, aynen iade olmadığı takdirde bedeli olan 12.440,00 TL 'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine ve 100 gram 22 ayar 5 adet bilezik, 3 adet 22 ayar ince bilezik, altın künye, 1 adet alyans yüzük, tüm giysiler ve 14750,00 TL para açışından açılan davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz incelemesini yapan Yargıtay 6.Hukuk Dairesinin,01.07.2013 gün ve 2012/17919 E.- 2013/11321 K.sayılı ilamı ile; “Davacının şiddet iddiasının Konya 10.Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/622 esas,2012/361 karar sayılı dosya kapsamı ile ispatlandığı , davacının ziynet eşyalarını ve giysilerini alamadan müşterek haneden ayrıldığının kabulü gerektiği, bu durum karşısında Mahkemece davacıya ait ziynet eşyaları ile giysilerin miktar ve değeri saptanarak buna ilişkin isteğin kabulü gerekirken reddine karar verilmesinin doğru görülmediği,ayrıca davacının, para yönünden iddiasını dinlettiği tanık beyanlarıyla kanıtlayamadığı,bununla birlikte davacının dava dilekçesinde yemin deliline de dayanmış olduğu, bu durum karşısında davacıya iddiası doğrultusunda iddiaya konu 14.750 TL paranın davalı tarafından alınıp harcandığı konusunda davalıya yemin teklif etme hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu hüküm kurulmasının doğru görülmediği” belirtilerek bozulmuştur.
Mahkemece bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama neticesinde, davacının giysilere yönelik 500 TL bedelli talebin feragat sebebiyle reddine ,davalılardan Lütfü Turan aleyhine 14.750,00TL alacağa ilişkin talebinin ispatlanamamış olması sebebiyle reddine , davacının ziynet eşyalarına yönelik alacağının kısmen kabulü ile 22 ayar toplamı 100 gr 5 adet bilezik, 22 ayar toplamı 18gr 2 adet bilezik ve 18 ayar 3,50gr 1 adet alyansın davalılardan aynen, mümkün olmaması halinde bedellerinin toplamı olan 9.673.97 TLnin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine,1 adet ince bileziğe yönelik ispatlanamayan davanın reddine ve davacının mehir senedinde yazılı eşyalar ve baba evinden götürdüğü çeyiz eşyalarına yönelik talebi hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmeyerek reddedilmiştir.
6100 sayılı Yasanın, hüküm fıkrasında bulunması gereken unsurları ifade eden HMK.'nun 297/2.maddesi uyarınca: “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.”
Somut olayda; Mahkemece gerekçe kısmında hükme esas alınan bilirkişi raporu ayrıntılı olarak belirtilmiş ise de hüküm kısmında iadesine karar verilen 22 ayar niteliğinde toplamı 100 gr olan 5 adet bileziğin değeri olan 8.004 TL , 22 ayar niteliğinde toplamı 18 gr olan 2. adet bileziğin değeri olan 1.440.72 TL ve 18 ayar niteliğinde 3,50gr olan 1 adet alyansın değeri olan 229.25 TL belirtilmemiştir.
Ancak, bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK.438/VII.C.2, 6100 sayılı Yasanın 370/2 Ek.3/1.maddesi anlamında “Hakimin takdir yetkisi kapsamında” kalmadığından hükmün 3.fıkrasında yer alan; “22 ayar toplamı 100 gr 5 adet bileziğin” sözcüklerinden sonra "bedeli 8.004 TL" ifadelerinin , “22 ayar toplamı 18 gr 2 adet bileziğin” sözcüklerinden sonra "bedeli 1.440.72 TL" ifadelerinin ,”18 ayar 3,50gr 1 adet alyansın” sözcüklerinden sonra "bedeli 229.25 TL" ifadelerinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.