(2942 S. K. m. 10)
Dava: Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Davacılar vekili dava dilekçesi ile; tarafların ortak murisi H.'nin 10/02/2008 tarihinde vefat ettiğini, geriye torunları davacılar ile çocukları davalıların kaldığını, ilk veraset belgesinde davacıların mirasçı olarak görünmediğini, bu veraset belgesinin iptal edildiğini, yeni veraset belgesinin düzenlendiğini, davalıların ilk veraset belgesini kullanarak kamulaştırılan taşınmazların bedelini aldıklarını, davalılara 500.000.00.- TL den fazla bedel ödendiğini, fazlaya ilişkin hakların saklı olduğunu belirterek, bir davacı için 20.000.00.- TL olmak üzere toplam 60.000.00.- TL nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalılar vekili cevap dilekçesi ile; taşınmazların davalıların babası M. oğlu M. Ö. adına kayıtlı olduğunu, H.'den önce vefat ettiğini, H.'ye ¼ pay miras kaldığını, davacıların ise sadece H.'nin mirasçıları olduğunu belirterek, davanın kısmen reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki belgelerden tarafların ortak murisi H.'nin ilk veraset belgesinde mirasçılarının 1'er pay ile çocukları olan davalılar olduğunun belirlendiği, ikinci veraset belgesi ile bu veraset belgesinin iptal edildiği, mirasçılarının 3'er pay ile çocukları olan davalılar ile 1'er pay ile torunları olan davacılar olduğunun belirlendiği, bu kararın kesinleştiği, davacıların muris H.'nin ilk evliliğinden doğan kızı N.'nin çocukları olduğu, davalıların ise muris H.'nin ikinci eşi M. Ö.'den olan çocukları olduğu, eşinin 29/05/2006 tarihinde vefat ettiği, mirasının ¼ payının sağ kalan eşi H.'ye kaldığı, H.'nin ise 10/02/2008 tarihinde vefat ettiği, davacıların M. Ö.'nün mirasçıları olmadıkları, büyükanneleri H.'nin mirasçısı olduklarından onun ¼ miras payı yönünden kendilerine isabet eden paylar oranında M. Ö.'nün de mirasçısı haline geldikleri, diğer bir deyiş ile davalıların M.'nın çocukları, davacıların ise M.'nın eşinin torunları olduğu, kamulaştırılan taşınmazların malikinin ise M. olduğu, H.'nin bu taşınmazlardaki hakkının ¼ miras payı ile sınırlı olduğu anlaşılmaktadır.
Mahkemece, benimsenerek hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise; davalılara ödenmiş olan kamulaştırma bedelinden davacıların miras paylarına göre talep edebilecekleri alacak hesaplanırken kamulaştırılan taşınmazların maliki olan M. Ö.'nün veraset belgesine göre davacı ve davalıların hak ettikleri kamulaştırma bedelinin hesaplanması gerekir iken, kamulaştırılan taşınmazların maliki olmayan M. Ö.'nün eşi olması nedeni ile onun mirasının ¼ oranında sahibi olan H. Ö. 'nün veraset belgesine göre alacak miktarının belirlenmiş olması doğru bulunmamıştır.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince bozulmasına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.12.2014 tarihinde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy