İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: ÇAN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ: 01/07/2014
NUMARASI: 2011/306-2014/228
Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin Kalburcu Köyü 3 ada, 516 parselinde kayıtlı 12600 m2 yüzölçümünde taşınmazın maliki olduğunu, müvekkilinin maliki olduğu iş bu taşınmazın içerisinde 30 adet 6-7 yaşlarında fıstık çamı, 11 adet 5 yaşlarında meyve veren armut, 10 adet üzüm bağı, 5 adet 5 yaşlarında badem, 7 adet incir ve 4 adet selvi fidanları ve hububat bulunduğunu, 03.07.2011 günü müvekkilinin zirai faaliyet yaptığı tarlasının yakınında bulunan ve davalı kuruma ait enerji nakil hattından kaynaklanan bir sebeple yangın meydana geldiğini, yangın sonucu tarlasında bulunan tüm hububat ile meyve fidanlarının yanarak zarar gördüğünü, fidanların hayatiyetini kaybettiğini, fidanların yanmış olması nedeniyle de müvekkilinin fidanlardan elde edilebilecek üründen de mahrum kaldığını, Çan Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/45 D. iş sayılı dosyası ile yanan hububat ve fidanlarının hasar tespitinin yapıldığını, meyve fidanlarından elde edilmesinden mahrum kalınan ürün değeri hariç olarak toplam 4.149,00.TL zarar hesaplandığını belirterek taleplerinin kabulü ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 4.149,00TL'nin ve hesaplanacak mahrum kalınan gelirin olay tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili cevap dilekçesinde, mahkemece 2011/45 D.iş dosyası ile yapılan tespitin hasar tespiti olduğunu, yangının müvekkil şirketten kaynaklandığına dair bir tespitin söz konusu olmadığını, müvekkil şirkete kusur atfedilecek somut bir delil bulunmadığını, olayın meydana geldiği bölgede ayırıcı direklerin bakımının periyodik olarak yapıldığını, etrafındaki havuzun sürekli temizlenerek otların ilaçlandığını, bu yüzden havuzun içinde kuru otların bulunmasının söz konusu olmadığını, yangının çıkış nedeninin elektrik olduğuna ihtimal vermenin mümkün olmadığını, zira işletme olarak gerekli özen ve ihtimamın gösterildiğini, her türlü tedbirin alındığını, kusuru olmayan müvekkili şirketin tazminat sorumluluğunun da bulunmadığını belirterek haksız yere açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 4.041,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işletilecek kanunî faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ağaçlandırma masrafı isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava enerji nakil hattından kaynaklandığı iddia olunan yangın nedeniyle ortaya çıkan maddi zararın tahsili talebinden ibarettir.
HMK.nun 266 ve devamı maddeleri uyarınca çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde hakim bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Bilirkişi raporunu hazırlarken, raporun dayanağı olan somut ve özel nedenleri bilimsel verilere uygun olarak göstermek zorundadır. HMK.'nun 278-279.maddesine göre, bilirkişi raporu; Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde bilgi ve belgelere dayanan gerekçe ihtiva etmelidir. Ancak, bu şekilde hazırlanmış raporun denetimi mümkün olup, hükme dayanak yapılabileceğinin gözden uzak tutulmaması gerekir.
Mahkeme tarafından alınan raporlar incelendiğinde, bu bilirkişi raporlarının hüküm kurmaya elverişli olmadıkları anlaşılmaktadır.
Mahkemece yapılacak iş; mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde konusunda uzman, kusur yönünden elektrik mühendisi, zarar miktarı yönünden ziraat mühendisi bilirkişiden rapor alınması suretiyle hüküm kurmak olmalıdır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.