MAHKEMESİ: BEYPAZARI ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ: 18/09/2014
NUMARASI: 2013/31-2014/269
Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın davalı Ü.. G.. yönünden feragat nedeni ile reddine, davalı B. A.Ş yönünden ise kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı B. A.Ş vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili dilekçesinde, müvekkili olan davacının, evinin yanında bulunan elektrik direğinde 19.09.2012 tarihinde elektrik kaçağı olduğunu, kaçak akım sebebiyle müvekkilin hayvanlarının öldüğünü, dağıtım şirketinin gerekli önlemleri alması gerektiğini, kaçak elektriğin komşusu olan diğer davalının çitine, oradan da müvekkilin bahçe çitine geçtiğini, diğer davalının kendi bahçe çitini müvekkilin çitine bağlamasından zarar gördüğünü, davalı Ü.. G..’un kendi çitini, davacının çitine bağlamış olması nedeniyle, inekleri elektrik çarpmasında diğer davalı şirketle birlikte kusurlu olduğunu beyan ederek, müvekkilin zararı olan 17.055 TL’nın olay tarihi olan 19.09.2012 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafın yönetmelikte belirtilen emniyet mesafesini ihlal ederek, metal çitini demir AG şebeke direğine tel ile bağlaması sonucunda, kendi kusurlu davranışıyla hayvanların telef olduğunu, davacının da olayda müterafik kusurunun bulunduğunu beyan ederek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir
Diğer davalı Ü.. G.. vekili cevap dilekçesinde; Davacının yeni tel çit çektiği ve eski çiti direğe de yine davacının bağladığını, bu nedenle elektrik çarpması neticesinde ineklerin telef olmasında davacının kendi kusuru olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, davalı Ü.. G..'a karşı açılan davanın feragat nedeniyle reddine, davalı Enerji-Sa B.. E.. Dağ. A.Ş'ye karşı açılan davanın kısmen kabulü ile; 15.745,96 TL'nin 19/09/2012 olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, verilen bu karar süresi içinde davalı B.AŞ. vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava konusu uyuşmazlık, kusursuz sorumluluktan kaynaklı maddi tazminat talebine ilişkindir.
Dosyada mevcut ve hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporundan, davalı elektrik şirketinin % 70, diğer davalının % 20 ve davacının da % 10 oranında kusurlu oldukları ve telef olan hayvan bedelinin ise, 17.495 TL olduğu belirtilmiştir.
Yargılama sırasında davacı, davalılardan Ü.. G.. hakkındaki davasından feragat etmiş, mahkeme tarafından da bu feragat beyanı esas alınmak suretiyle, bu davalı hakkında feragat nedeni ile davanın reddine karar verilmiştir.
Yerel mahkeme davalı şirketin %70 oranında kusuru olduğu ve davacıya karşı 15.745,96 TL zararın tamamından diğer davalı Ü.. G..’la birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu, davalı Ü.. G..’un %20 oranında kusurlu olduğu, davacıya karşı zararın tamamından müştereken ve müteselsilen davalı şirket ile birlikte sorumlu olduğu gerekçesi ile, % 90 kusur oranı esas alınmak suretiyle, davalı elektrik şirketin 15.745,96 TL zarar tutarından sorumlu olduğuna karar vermiştir.
6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 163. maddesi gereğince "Alacaklı,borcun tamamının veya bir kısmının ifasını dilerse, borçluların hepsinden, dilerse yanlız birinden isteyebilir."
Aynı kanunun 168. maddesinde (818 sayılı BK.'nun 147.maddesi) ise, "Diğerlerine rücu hakkına sahip olan borçlulardan her biri, ifa ettiği miktar oranında alacaklının haklarına halef olur. Alacaklı diğerlerinin zararına olarak borçlulardan birinin durumunu iyişleştirirse, bunun sonuçlarına katlanır." hususu düzenlenmiştir.
Davacı tarafından, davalı Ü.. G.. hakkındaki davadan feragat edilmiş olması, diğer davalı elektrik şirketinin davadaki durumunu ağırlaştıramaz. Davacı bu davalı hakkında davasından feragat ettiğine göre, bunun sonucuna da kendisinin katlanması gerekecektir.
Öyle ise mahkemece, bu ilkeler esas alınmak suretiyle, davalı elektrik idaresinin,hükme esas alınan bilirkişi raporunda tespit edildiği üzere, % 70 oranında kusurlu olduğu kabul edilip, bu oranda zarar bedelinden sorumlu tutulması gerekirken, davalılar arasındaki iç ilişki düşünülerek, hakkındaki davadan feragat edilen diğer davalı Ü.. G..'un kusurundan da, davalı şirketin sorumlu tutularak, hüküm tesis doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.
Kabule göre ise, davalı Ü.. G.. hakkındaki davadan feragat edilmiş olup, davalının davada kendisini bir vekil aracılığı ile temsil ettirmiş olması nedeni ile, bu davalı lehine vekalet ücreti takdir edilmesi gerekiyor ise de, davalı Ü.. G..'un kararı temyiz etmemesi nedeni ile bozma nedeni yapılmamıştır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.