MAHKEMESİ: ÇEŞME ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ: 17/07/2014
NUMARASI: 2011/103-2014/440
Taraflar arasındaki hayvan bakıcısının sorumluluğundan kaynaklanan manevi tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı S.. K... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, dava dilekçesinde; Sitenin bekçi köpeğinin davacı ve çocuklarının üstüne doğru koşarken davacının çocukları arkasına aldığını, köpeğini ise kucağına alacağı sırada site köpeğinin diğer köpeğe saldırarak öldürdüğünü, davacının köpeğinin vahşice saldırıya uğraması nedeniyle davacının manevi zarara uğradığını, acı, elem ve ızdırap çektiğini belirterek, 10.000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili cevap dilekçesinde; olayın meydana gelmesinde özen eksikliği ve kusurlarının bulunmadığını, site sakinlerinin uyarıldığını, levha bulunduğunu, köpeklerin tasmalı gezdirilmesi ve sahip çıkılması için olay tarihinden önce iki kere yönetim kararı alındığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile 2.500,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm süresi içinde, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak, dava, hayvan sahibinin sorumluluğuna dayanan manevi tazminat istemine ilişkindir.
Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Hakim, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda hakimin, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı, onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.
Somut olayda; olayın gelişim biçimi ile yukarıda açıklanan hayvan idare edenin sorumluluğunu düzenleyen ilkeler birlikte gözetildiğinde davacı yararına manevi tazminat takdirinde isabetsizlik bulunmamakla birlikte; tarafların ekonomik ve sosyal durumları ve olayın özelliği birlikte değerlendirildiğinde mahkemece takdir olunan 2.500,00 TL manevi tazminat miktarının fazla olduğu sonuç ve kanaatine varılmakla hakkaniyete uygun bir miktarda manevi tazminat takdir edilmek üzere mahkeme kararının bozulması gerekmiştir
Mahkemece yapılacak iş; öncelikle, tarafların ekonomik ve sosyal durumlarını, dava konusu olayın oluş biçimi ve özellikleri ile fiilin niteliği, özellikle manevi tazminatın bir zenginleşme aracı olmadığı dikkate alınmak ve yukarıda açıklanan ilkeler de gözetilmek suretiyle; hakkaniyete uygun bir miktarda manevi tazminata hükmetmek olmalıdır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.