MAHKEMESİ : İZMİR 3.ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 17/09/2013
NUMARASI : 2013/117-2013/428
Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davacı vekili dava dilekçesinde, abone olan davacı Saray İşhanı B ve C Blok Yönetimine ait faturaya katı atık bedelinin yansıtıldığını, oysa işhanında bulunan her işyerinin faturasına yansıtılması gerektiğini belirterek, işhanına ait faturada katı atık toplama tahakkukunun terkinini ve hukuka aykırı toplanan 3.549 TL'inin davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili cevabında, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece; davaya bakmaya Tüketici Mahkemesinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.
Taraflar arasında düzenlenen 09.10.1987 tarihli abone sözleşmesinin “Saray İşhanı” adına, başka bir deyişle konut olmayan, ticari faaliyet gösteren işyerine ait olduğu anlaşılmaktadır.
4822 sayılı Kanun ile değişik, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun amaç başlıklı 1.maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra, kapsam başlıklı 2.maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen, amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3.maddesinde "mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve ekonomik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder." Satıcı; "kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar."
Tüketici ise, bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek kişiyi ifade eder." şeklinde tanımlanmış ve yine anılan Yasanın 3/d maddesinde, "hizmet; bir ücret veya menfaat karşılığında her türlü faaliyet” olarak tanımlanmıştır.
Bir hukuki işlemin 4077 sayılı Yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal veya hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.
Somut olayda, davacı İşhanı Yönetiminin tüketici olarak kabul edilmesi mümkün değildir. Bu durumda taraflar arasındaki uyuşmazlığın Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun kapsamında kalmadığının kabulü gerekir. Bu nedenle davaya bakmakla Asliye Hukuk Mahkemesi görevlidir.
Görev ile ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında res’en gözetilir. Görev ile ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz.
Bu durumda, mahkemece; davanın esası hakkında inceleme yapılarak oluşacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy