MAHKEMESİ: ANTALYA 5. AİLE MAHKEMESİ
TARİHİ: 12/12/2013
NUMARASI: 2013/239-2013/982
Taraflar arasında görülen yoksulluk nafakasının kaldırılması davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davacı vekili dava dilekçesi ile tarafların boşandığını,davalının aylık geliri olduğunu belirterek aylık 350.00.- TL olan yoksulluk nafakasının kaldırılmasını talep etmiştir.
Davalı vekili cevap dilekçesi ile davanın reddini istemiştir .
Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
TMK'nun 176/3. maddesine göre; irat biçiminde ödenmesine karar verilen nafakanın yoksulluğun ortadan kalkması halinde mahkeme kararıyla kaldırılması mümkündür.
Yine, tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılması veya azaltılmasına karar verilebilir.
Somut olayda, tarafların 19/01/2010 tarihinde kesinleşen karar ile boşandıkları, davalı kadının vefat eden babasının sigortasından kaynaklanan ve aylık 770.00.- TL olan yetim aylığını 01/02/2010 tarihinden beri aldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Diğer bir deyiş ile davalı davacıdan aldığı yoksulluk nafakasının yanısıra asgari ücrete yakın bir miktardaki yetim aylığını da almakta uyuşmazlık da bu noktada toplanmaktadır.
Ancak, Yargıtay uygulamalarında, asgari ücretin yoksulluğu ortadan kaldırmadığı ilke olarak kabul edilmiştir (HGK'nun 1.5.2002 gün 2-397 E-339 K. sayılı kararında olduğu gibi).
Davalının geliri yoksulluğu ortadan kaldırmadığı gibi evliliği sona eren kadınların vefat eden babalarının sigortasından kaynaklanan yetim aylığını talep edebilecekleri de herkesçe bilinmektedir.
Anılan nedenlerle davalının yetim aylığı alsa bile yoksulluğunun ortadan kalkmayacağı, bu durumun sadece nafaka miktarının belirlenmesinde rol oynayacağı, nafakanın indirilmesinin düşünülmesinin gerektiği gözönüne alınmaksızın yoksulluk nafakasının tümü ile kaldırılmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.